Boer Frank uit Sint-Michielsgestel zaaide zijn land in met gras. 85.000 vierkante meter. Zo’n 12 voetbalvelden. Maar toen er wat begon te ontkiemen, bleek het geen gras te zijn. Voor hij het wist kleurde zijn volledige akker rood. Klaprozen zo ver het oog kan reiken. Oeps.
Van glimlach tot trouwfoto
Zelf kan Frank er gelukkig om lachen. Hij besloot meteen om niet alles weg te maaien maar er van te genieten. “Je kunt er toch niks anders van maken dus dan maken we samen de omgeving maar mooier”, vertelt hij aan Hart van Nederland.
En dat wordt op prijs gesteld. De klaprozen trekken volop bekijks van wandelaars, toeristen en fotografen. Een wandelaar omschrijft het zelfs als “een glimlach van god”. Een fotograaf gaat helemaal los met zijn camera en is van plan de beste foto te vergroten en thuis op te hangen. Een voorbijganger vertelt: “Ik zit op dit moment niet zo lekker in mijn vel, maar dit doet mij goed”. Er komt zelfs een bruidspaar hun trouwfoto’s maken te midden van de bloemen. Het is duidelijk: de fout van Frank heeft voor heel veel mensen de wereld inderdaad een stukje mooier gemaakt. “Zoveel klaprozen bij elkaar. Als je het zou willen, krijgt je het niet voor elkaar”, concludeert de fotograaf treffend.

Koeien lusten geen klaprozen
Toch levert deze prachtig verrassing voor Frank wel een echt probleem op. Het gras was bedoeld als voer voor zijn koeien. En die lusten helaas geen klaprozen. “Daarom moeten wij op de andere percelen ervoor zorgen dat er wel voldoende gras is, want anders wordt de koe straks een beetje boos”, vertelt Frank. “Je moet het positief zien. Het is goede pr voor de landbouw. We zaaien de akker meestal al in met bloemen. Alleen hebben we nu ons quotum voor de komende twintig jaar wel gehaald.”
Maar hij voelt het zeker wel in zijn portemonnee. Daarom heeft Frank een prachtig poëtisch bordje bij het veld geplaatst. De tekst luidt als volgt:
Boerenwijsheid?
Wij zaaiden gras, de natuur zaaide rood. Een vergissing in de zak, een akker als cadeau. De boer haalt zijn schouders op en geniet, en dankt het toeval voor wat het hem biedt.
Fietsers stoppen, verbijsterd langs de kans, de telefoon omhoog, een foto van dit rood. Geniet er samen van, neem het in je op, zo’n zee van klaprozen, wie had dat ooit verwacht?
En vind je het mooi, deze rode pracht? Bij Stichting Stadsboerderij Eyghentijds staan de facturen van zaad en loonwerk nog in de wacht. Doneer gerust, groot of klein, dan lacht de boer niet meer als een boer met kiespijn.
Frank licht toe: “Het is een mooi plaatje. Daarom hebben we er een QR-code bij gezet. Wat is het waard om met je gezin of partner een mooie foto te maken? We krijgen de gekste aanvragen. Dus we gebruiken het zo, want dan kunnen we het misschien volgend jaar opnieuw inzaaien.”
En zo wordt een foutje misschien wel een prachtige nieuwe traditie die ieder jaar weer wandelaars, toeristen en fotografen zal trekken.
Bedankt voor de tip Monique!

Maak er wat van
Dit omdenkverhaal had zo in het hoofdstuk Maak er wat van uit ons boek Ja – omdenken als levenshouding kunnen staan. We maken namelijk allemaal plannen en willen daaraan vasthouden. Maar gelukkig kunnen we ons hiervan bewust zijn. En dus kunnen we ook omdenken; een probleem niet oplossen, maar onderzoeken of we er een mogelijkheid van kunnen maken. Het enige wat we hoeven te doen is halt houden, accepteren wat er is en kijken wat we met de restanten kunnen. De mogelijkheden die het oplevert zijn eindeloos. Wie ‘ja’ zegt, beleeft avonturen die geen mens van tevoren kan bedenken. Had kunnen bedenken. En laten we wel wezen: het niet-bedachte avontuur is natuurlijk het échte avontuur.
Heb jij ook een omdenkverhaal?
Iedere zondag lees je op deze website een Omdenkverhaal. Kom je zelf zo’n verhaal tegen? Bijvoorbeeld in de krant, op je werk, thuis of online. Of heb je zelf iets omgedacht dat perfect past tussen alle Omdenkverhalen op deze website? Laat het ons dan vooral weten, want we zijn altijd op zoek naar fraaie voorbeelden. Mail jouw verhaal of tip naar contact@omdenken.nl. Dank je wel!
Deel dit verhaal: