treuzelen
omdenker

Treuzelen

Wauw, wat een hoop reacties zijn er binnen gekomen op de vraag van Brenda. Zij mailde ons een tijdje geleden over haar ‘treuzelaar’ en de onhandige consequenties daarvan. Fantastisch dat er zo wordt meegedacht. Tijd om deze meedenker af te ronden.

Dit was Brenda’s probleem:

Mijn zoon van 7 wil zich wel aankleden ,maar treuzelt zo verschrikkelijk. Hij staat minuten lang te douchen zonder zich echt te wassen, blijft vervolgens staan en doet de douche niet uit. Gaat zich uiteindelijk (nadat ik het meerdere keren gezegd heb) toch afdrogen, treuzelt dan weer met aankleden (gaat bijvoorbeeld spelen of naar buiten kijken). Om vervolgens weer haastig te moeten eten. Ik heb al geprobeerd er een wedstrijd van te maken, dat werkt een paar keer maar daarna is de lol er wel af. Ik heb ook al een beloning gegeven: dat als er tijd over is hij nog op de iPad mag of even tv-kijken. Dat is pas echt een drama, want daar wil hij vervolgens niet mee stoppen en dan moet ik daar weer iets voor verzinnen. Ik hoop dat jullie tips hebben.

Er kwamen veel tips binnen over hoe je over het algemeen het beste met (kinderen met) ADHD om kunt gaan. Deze tips zijn natuurlijk erg nuttig want van daaruit kun je beoordelen wat het kind nodig heeft. Ook kregen we een heleboel hele goede reacties met echte omdenkers.

Omgaan met ADHD

In de reacties werden een aantal tips gegeven over hoe je met ADHD om moet gaan bij kinderen. Zo werd genoemd dat het belangrijk is de kinderen structuur te bieden. Voorbeelden hiervan waren het ophangen van pictogrammen in de douche van alle taken die je ’s ochtends moet doen, je kind precies vertellen wat er van hem verwacht wordt en hoeveel tijd hiervoor staat of taken verplaatsen naar de vorige avond zodat er meer tijd overblijft en er meer ruimte is om te treuzelen.

Wat is het probleem?

Daarnaast vroegen de meedenkers zich vaak af wat nou de kern van het probleem was. Het kind treuzelt, is dat erg? Wat gebeurt er als het kind treuzelt? Moeten we het eigenlijk wel treuzelen noemen? Wordt dit probleem opgelost door te hameren op het feit dat het kind treuzelt of kan er beter ergens anders op gefocust worden? Of kan het treuzelen ook op een andere manier benaderd worden of juist dienen voor iets positiefs?

Mogelijkheden

In lijn van het omdenken werden een heleboel goede mogelijkheden genoemd. Allereerst vonden veel meedenkers dat het woord treuzelen een negatieve lading heeft. Vaak werd juist de positieve kant van het treuzelen belicht: dankzij haar treuzelaar zou Brenda haar eigen leven eens lekker kunnen onthaasten. ‘’Relax lekker mee met je kind’’ en ‘’geniet van het treuzelen en de tijd die jullie samen hebben’’, werden vaak als tip gegeven. Haar kind geniet van de dingen die hij doet en leeft in het nu. Dat zou ze volgens onze meedenkers zelf ook eens kunnen proberen.

Verder stelden een aantal meedenkers dat Brenda misschien kon proberen haar zoontje de verantwoordelijkheid te geven. Dit houdt dus in dat ze met hem gaat meebewegen en dus lekker ‘mee-treuzelt’. Alles lekker rustig aan of juist nóg meer te treuzelen dan je kind.

Reactie Brenda

Uiteraard hebben we ook aan Brenda gevraagd of ze iets aan het meedenken gehad heeft en hoe het nu met haar treuzelaar is. Ze mailde ons het volgende:

Na het lezen van alle reacties kwam ik tot de conclusie dat ik gewoon eerder op moet staan, hem de tijd moet geven en hem positief moet stimuleren. Hij is inderdaad pas 8 en niet al 8. Ik heb mij dus een vriendelijkere manier van benaderen aangemeten en dat maakt het vooral veel gezelliger. Ik was bang dat hij het dan nooit leert, maar dat zal wel meevallen. En trouwens: hij kan rustig zijn hele leven treuzelen, mits hij er op tijd mee begint!
De ochtenden gaan hier steeds minder gepaard met gemopper en geschreeuw. We zitten gezellig aan tafel en ik zeg ruim van te voren “doe je schoenen aan”, dan heeft hij nog tijd om het nog drie keer van mij te horen. Ook het wedstrijdje treuzelen heb ik al eens geprobeerd. Dat lukte maar 30 seconden ofzo en toen ging hij automatisch sneller aankleden!

Alle meedenkers weer bedankt voor de bijdrage. Heb je zin in meer meedenkers? Zeer binnenkort vind je op onze website weer een paar kersverse problemen. Alle lopende casussen vind je hier. Schroom je ook vooral niet om je eigen meedenkverhaal in te sturen.

Noot van de redactie: de jongen op de foto is niet de zoon van Brenda, maar een mooie stockfoto van een dromerige jongen.

  • Anoniem

    Hi, Mijn kinderen zijn precies zo. Ik maak ze nu heel vroeg wakker zodat ze de tijd die zij nodig hebben nu ook hebben zonder al te veel te moeten haasten. Lukt nog niet altijd maar het geeft wel iets meer rust en vrede in huis. Zij zeggen dat ze niet treuzelen maar dat de tijd te snel gaat. Ze moeten de hele dag alles al snel doen, op school, sport en dat soort dingen. Mogen we als we wakker worden even rustig aan doen!? Tja eigenlijk vind ik dat ze gelijk hebben. Dus neem maar je tijd maar niet teveel
     Reageer

    1 jaar geleden

    • Een moeder met twee zoons waarvan 1 ADHD zegt:

      Ik neem ook meer tijd voor het aankleden en douchen. Toen mijn zoon klein was trok ik er een half uur voor uit om aan te kleden. Ik legde zijn spullen klaar en ik ging om ong om de 5 min. kijken en hem weer bij de kleren brengen. Uiteindelijk nu hij ouder is gaat het nog niet snel maar willen ze toch zeker niet meer dat je ze helpt.

      1 jaar geleden

  • Janneke

    Mijn dochter is bijna 7 en treuzelt ook makkelijk. Ik wilde af van het gemopper op de traagheid en wilde het een positieve draai geven om haar te stimuleren. Ik heb de tijd genomen om naar uit te leggen waarom het belangrijk is om op tijd te komen op school, en hoe mijn 'planning' er ongeveer uit ziet in de ochtend (bv als de wijzer op X staat gaan we wassen en aankleden, als hij op X staat wil ik aan ontbijt zitten, als hij op X staat moeten we naar school lopen, enz.). Ik heb haar vervolgens 'de belangrijke taak van tijdbewaker' gegeven. Ik hield natuurlijk zelf de tijd in de gaten, maar zij hield op haar horloge zelf bij wanneer het tijd voor de volgende stap was. Ze voelde zich daarmee heel groot en een stuk verantwoordelijker om op tijd te komen. Af en toe vroeg ik bv; "en, staat de wijzer al bijna bij de 8?", als ik aanvoelde dat ze het weer even vergat. Ook ging ze hierdoor haar zusje motiveren om zich tijdig aan te kleden; twee vliegen in 1 klap dus. Dit werkte dus erg goed. Door vakantie is het er nu weer bij in geschoten, maar ik ga het zeker weer proberen! Succes!
     Reageer

    1 jaar geleden

    • Anoniem zegt:

      Deze is herkenbaar en werkt bij ons nog steeds! Was ook het enige waarmee we op n positieve manier structuur konden geven aan het treuzelen. Boos id ongeduldig worden helpt toch niets en verziekt de sfeer alleen maar. Een paar jaar geleden wees ik m'n zoon nog op de klok ( als de grote wijzer op de x staat gaan we tandenpoetsen en schoenen aan), nu zit het in het systeem en gaat het vanzelf. Douchen doet hij savonds....

      1 jaar geleden

  • Anoniem

    Het is voor hem toch een moment waar hij rust vind. Misschien is het een idee om 's avonds voor het naar bed gaan te gaan douchen, spoelt hij lekker alle drukte van hem af en is hij lekker soezerig om te gaan slapen. 's Morgens even snel een koude washand om wakker te worden en misschien als eerste eten.
     Reageer

    1 jaar geleden

  • Helga

    Kijk in boek ' geef me de vijf' voor autisme begeleiding....misschien brengt het je op ideeen. Adhd aanpak blijft trial and error. Houd moed, blijf proberen voor een juiste aanpak.....en blijf zelf vooral voorspelbaar in gedrag!

    1 jaar geleden

     Reageer
  • Maartje

    Heel herkenbaar verhaal, ook bij mijn twee kinderen zonder ADHD. Ik ben ermee opgehouden de gevolgen van het treuzelen voor ze op te lossen. Dat betekent inderdaad dat ze regelmatig vanwege de haast op het laatste moment vergeten om hun drinken mee naar school te nemen (daar schijnen ze een waterkraan te hebben), op de skates naar school gaan en hun schoenen vergeten (dan heeft ze een ochtend misschien koude voeten), of dat er geen tijd meer overblijft voor leuke dingen. Maar daarmee leren ze wel de consequenties van hun treuzelgedrag van. Het gekke is dat ze vrijwel nooit te laat komen. Blijkbaar maakt de juf dat onaantrekkelijk genoeg! Als ze dan over koude voeten, dorst enzovoort mopperen, dan is daar het moment om er samen een oplossing voor te bedenken. En nou niet denken dat die oplossing eeuwig blijft werken, he? Het blijven voorlopig nog wel even kinderen. Meestal werkt de oplossing een tijdje en ga je daarna weer een vergelijkbare periode tegemoet. Maar in de loop van de tijd pikken ze toch dingen op, en gaat het steeds beter. Als ze douchen zet ik trouwens de hete kraan beneden na vijf minuten aan, zodat ze getrakteerd worden op een koude straal (klokjes vielen namelijk kapot en zandlopers vergaten ze naar te kijken of draaiden ze gewoon nog een keer om). Moet je eens zien hoe snel ze dan klaar zijn!

    1 jaar geleden

     Reageer
  • Floor

    Mijn dochter heeft geen ADHD maar had wel hetzelfde: dagdromen. Ik heb er een beproefd middel bij gepakt: tijdsmanagement nav de dominicanen die hun tijd heel gestructureerd gebruiken. Ben gaan zitten en heb samen haar alle stappen die ze moet doorlopen tussen opstaan en naar school gaan op een rij gezet (dus douchen, plassen, brood smeren, tas inpakken, ALLES) en haar laten bepalen hoe lang ze over elke stap zou doen (en daar een beetje in gestuurd). Al die minuten hebben we opgeteld en we kwamen uit dat ze een 65 minuten nodig zou hebben (het minimum voor een onderdeel was 5 minuten). Zo kreeg zij zelf eigenaarschap over haar eigen tijd. We hebben de lijst in de badkamer en in de keuken gehangen (in het begin keek ze er vaak op om te zien wat ze nog moest doen). In het begin liep ze met een kookwekker door huis en ' spaarde' minuten die ze aan het eind dan overhad om iets leuks te doen. En nu is het haar schema geworden en hoef ik nooit meer te zeggen SCHIET NOU OP! Tijd om te dromen hebben we nu ingebouwd en dat is erg fijn! En ik hoef geen stress meer te hebben. En een goede omdenker: kom eens te laat op school (het lukt ons nooit!).

    1 jaar geleden

     Reageer
  • piet

    Beste Brenda, ik heb geen ervaring met een ADHD kind, maar onze zoon is ook. Als iemand treuzelt dan denk ik dat hij of zij geen "zin" heeft in de volgende actie. Of er tegenop ziet misschien. Dus door te zorgen dat hij wel zin krijgt zal hij wellicht minder treuzelen. Ik bedoel: als je vraagt of hij op de iPad wil, treuzelt hij dan ook? Waarschijnlijk niet. Probeer erachter te komen wat het "tegenhoud" (groot woord in deze context) om naar school te gaan. Of wellicht zit hij gewoon in het moment. Kinderen kunnen soms helemaal opgaan in hun omgeving. En denken ze niet aan later. Succes, Piet.

    1 jaar geleden

     Reageer
  • Arjan

    Is treuzelen een vorm van uitstellen van wat er nog komen gaat?

    1 jaar geleden

     Reageer
  • Gineke

    Ik heb niet alle reacties gelezen, dus misschien staat het er al tussen. Maar heeft jouw kind dagelijks of in ieder geval wekelijks ook genoeg momenten om zich te vervelen? De ontwikkeling van de hersenen vraagt daar namelijk om. Er moet in het leven van een kind vrij veel tijd zijn voor helemaal niks. En dan ontwikkelen de hersenen zich dus. Denk maar aan de kinderen die uit het raam staren tijdens de les. Of de kinderen die 'ik vervéééél me' zuchten, en die niet willen tekenen/legoën/buitenspelen/etc. Vanwege de vele schermen komen veel kinderen niet toe aan vervelen, omdat een scherm geen activiteit vraagt en dat willen kinderen dus wel als ze geen zin hebben in iets anders. Maar die schermtijd moet op de een of andere manier wel weer gecompenseerd worden en bij jouw kind lijkt dat treuzelen te zijn. Is het misschien een goed idee om danwel het treuzelen te waarderen, danwel meer ruimte te geven voor verveling? Je kan bijvoorbeeld alle scherm-activiteiten bewaren voor tot na 7 uur s avonds en zorgen dat er na schooltijd veel middagen vrij zijn. Er komen vanzelf dagen dat er niemand is om mee af te spreken en dan kan het mooie vervelen beginnen!

    1 jaar geleden

     Reageer
    • Ricky

      Vervelen is in zulke gevallen een Natuurlijke vorm van "zijn". (To be or not to be?)
      In al die tijd voor niks heb je tijd voor jezelf.

      3 maanden geleden

  • Marlieke

    Wat zou kunnen helpen is 's avonds al samen de ontbijtspullen klaar zetten. Ik ben zelf een ontzettende ochtend-treuzelaar en als ik de avond er voor mijn ontbijt klaar zet (- dingen die uit de koelkast moeten komen natuurlijk) en de tafel dek zorgt dat niet alleen dat ik tijd win door niet te hoeven dekken, maar ook dat ik meer zin heb in mijn ontbijt/het uit bed komen omdat ik weet wat voor 'lekkers' er klaar staat. Verder zou ik me kunnen voorstellen dat een to-do lijst, eventueel met pictogrammen, zou kunnen werken.

    1 jaar geleden

     Reageer
  • Anoniem

    Herkenbaar probleem ;-). Wij hebben 3 kinderen, de oudste is 11 en heeft een autistische stoornis, daarna komt onze dochter met ADD en hebben we nog een dochter van 5. Onze dochter met ADD heeft ook wat moeite met opstarten, voorzichtig uitgedrukt.... Ik heb er uiteindelijk voor gekozen om de kinderen 's morgens te wekken en dan meteen te gaan ontbijten. Dan zijn de andere kinderen in ieder geval niet de dupe van het getreuzel en kunnen er in ieder geval 2 op tijd op school zijn. (Ook dan moet ik standaard zeggen: Cora, neem eerst je pillen die op je bord liggen... Cora, ga je brood nu klaar maken... Cora, de anderen hebben hun brood al op en jij hebt je brood nog niet gesmeerd...) Vervolgens moet ik haar na het eten ook wel regelmatig controleren, maar heb ook wel geleerd dat wat meer los te laten. (ze is bij ons niet de enige met een probleem). 5 minuten voor het tijd is om te vertrekken, geef ik dat altijd bij haar aan: Cora, je hebt nog 5 minuten om te vertrekken en anders kom je te laat. Daarna laat ik het los: als zij te laat is, heeft zij op dat moment een probleem en niet ik... en opmerkingen op school over haar te laat komen, vindt ze niet fijn, dus dan is dat weer een stimulans voor de eerst komende dagen ;-).

    1 jaar geleden

     Reageer
  • Daantje

    Mijn man heeft ook ADHD dus ik begrijp de situatie heel erg goed. Mijn man word ook echt heel erg nerveus van klokken en wekkertjes en dingen die de tijd bijhouden. En snel iets moeten doen zorgt voor stress. Ik kan alleen maar zeggen: Accepteer dat je zoon er moeite mee heeft en vertel hem dat ook. Vraag hem wat hij er zelf van vind (waarschijnlijk vind hij het minstens zo vervelend) Zorg voor voldoende tijd 'smorgens (mijn man heeft "smorgens 3 uur nodig om wakker te worden en zich klaar te maken voor de dag. Laat je zoon zelf een ochtenroutine ontwikkelen en help hem daarbij. En wijk er dan ook niet meer van of (dus ook niet in het weekeinde of in de vakantie) En zorg dat hij op tijd naar bed gaat. Mensen met ADHD hebben vaak meer slaap nodig en komen vaak moeilijk in slaap. (mijn man heeft bijvoorbeeld altijd 9 uur slaap nodig per dag.) Ik zou zeggen stem je aanpak zoveel mogelijk af op het ritme van je zoon en let daarbij minder op wat gebruikelijk is voor andere mensen. Bij mijn man helpt het als hij muziek in zijn oren heeft zodag hij minder is afgeleid door andere dingen en familieleden. Ik hoop dat je hier wat aan hebt.

    1 jaar geleden

     Reageer
  • Marco

    Ga zelf eens lekker uitgebreid douchen, neem er alle tijd voor, een uur of zo.

    1 jaar geleden

     Reageer