omdenker

Ongemotiveerde puber

Dankzij jullie tientallen reacties kunnen we het meedenkverhaal over de ongemotiveerde puber van Sanne nu afronden. Er kwamen ontzettend veel reacties, tips en adviezen binnen, waarvoor dank! Ook bleek dit probleem veel los te maken bij onze lezers. Sommige mensen herkenden zichzelf in haar zoon, anderen hadden dezelfde problemen met hun eigen kinderen en leefden mee.

Ongemotiveerde puberNog even een korte samenvatting van het probleem dat Sanne indiende:

Onze zoon (13) zit in Havo 2. Het is een rustige, lieve jongen, maar hij heeft totaal geen drive. Met de hakken over de sloot is hij vorig jaar overgegaan naar de tweede klas. Hij belooft van alles, maar als wij hem niet steeds achter z`n kont aan zitten gebeurt er niks. Hoe moet je zo`n kind nou motiveren? Hij is verder heel lief, dus ik vind boze gesprekken dan ook vreselijk. Hij is het overal mee eens en zegt steeds wat je wilt horen, maar dan houdt het op. Soms doet hij wel even beter zijn best, maar dat zakt snel weer in. Wij weten het niet meer, hoe kunnen we dit omdenken?

We hebben Sanne gevraagd wat ze van de vele reacties vond en of ze er iets aan gehad heeft. Hieronder haar antwoord:

Ik vind het lastig om een reactie te geven omdat er zoveel verschillende antwoorden waren. Wat er bij mij wel steeds uitkwam is dat het leek alsof WIJ maar willen dat hij hoge cijfers haalt en de Havo doet. Dit is zeker niet het geval.
Wij pushen hem niet omdat WIJ iets van hem verwachtten. Het moeilijke is dat je geen hoge cijfers nodig hebt om er te komen in je leven, maar wel motivatie en doorzettingsvermogen. Dat is belangrijk en daar ontbreekt het hem juist aan. Dat is volgens ons het probleem!
Verder suggereerden een aantal mensen dat hij ADD zou kunnen hebben. Dat zou kunnen, maar in zijn geval geloof ik dat het gewoon erfelijk is. In mijn kant van de familie zit niet zoveel drive, ik denk dat hij daar mee te kampen heeft. En natuurlijk hebben we van alle tips die we kregen veel dingen al geprobeerd. Bijvoorbeeld `kijk wat hij leuk vindt`, `vind zijn passie`, `laat hem zelf kiezen wat hij wil`.
Uiteindelijk hebben we hem meer los gelaten en hem zelf laten kiezen. Hij kreeg het schooladvies om te blijven zitten in Havo 2 en dat wilde hij ook, want hij zei: `als ik een Havo diploma heb, dan kan ik meer kanten op.` Als ouders hebben we gedaan wat onze zoon wilde. Volgens de mentor kan het heel goed uitpakken omdat hij een vroege leerling is, misschien is dat extra jaar inderdaad niet verkeerd.
Nog een teken dat het wel goed komt is dat hij in de vakantie nu iets doet wat hij echt leuk vindt. Hij werkt al twee weken met een vriend van ons die een eigen bedrijfje heeft in hekken plaatsen en daar heeft hij het heel erg naar zijn zin. Volgens onze vriend doet hij goed zijn best. Dus dat is fijn om te horen en zo verdient hij ook zijn eerste eigen geld.
De reactie van Elisabeth over haar zombie-zoon vond ik heel mooi. Dat ze opnieuw ging zaaien en er later een betere oogst uit haalde, dat was ontroerend om te lezen. Dit is waarschijnlijk heel moeilijk voor haar geweest en ze verdient een dik compliment voor haar inzet.

Goed om te horen dat het waarschijnlijk toch wel goed gaat komen met deze ongemotiveerde puber. Elisabeth, bedankt voor jouw reactie. Je wint een boek van Berthold Gunster voor jouw bijdrage aan dit meedenkverhaal.

De Omdenken redactie vond net als vele lezers de reactie van Blauwoogje erg mooi. Zij vertelt dat een jaar blijven zitten uiteindelijk het beste is waar haar is overkomen. Het bleek helemaal geen probleem, maar bracht een hele rits aan nieuwe mogelijkheden. Ook haar willen we graag bedanken voor dit omdenken met een boek van Berthold Gunster. Gefeliciteerd!

Er staat inmiddels alweer een nieuw meedenkverhaal online. Deze keer een promovenda die haar onderzoek niet meer ziet zitten. We zien jullie inventieve, creatieve en inspirerende reacties graag tegemoet. Wil je zelf een nieuw probleem inbrengen? Mail ons dan via dit adres.

  • Elisabeth

    Mijn jongste (nu 25) was er zo eentje, een zombie was er nog levendig bij zeg maar. Ik las destijds in een boek over opvoeden: als de oogst (het gedrag van je kind) je niet bevalt, kijk dan is achterom wat je gezaaid hebt. Om bij de beeldspr aak te blijven, ik besloot de oogst uit te trekken, te verbranden en opnieuw te gaan inzaaien. De grond bleek hard, maar het is (met veel water - liefde en geduld) wel gelukt. Meneer heeft nu 2 universitaire studies gedaan en heeft een goede baan...) Voor je opnieuw in kunt zaaien, moet je eerst de grondkwaliteit testen. Ik ben hem dus alleen maar dingen gaan vragen om erachter te komen wat hem interesseert. Wat hij wil. Vaak kreeg ik een schouderophalen en bromde hij Weet ik niet. Laat me met rust. En dan snel weer aan de X-box. Ik heb hem elke dag een compliment gegeven. Dat was in het begin even zoeken, want hij was onuitstaanbaar. Dus dat begon met: leuke kleren heb je bij elkaar gezocht. Ik vind dat je een goede smaak hebt. En dan weglopen. Een andere keer vroeg ik hem om een advies en volgde dat dan ook daadwerkelijk op. En geloof het of niet, hij ging na een tijdje weer open, het contact verbeterde omdat het vertrouwen groeide en hij bloeit nu volop! Klopt dus helemaal bij wat hier geleerd wordt, je kunt niemand anders veranderen. Alleen jezelf. En soms moet je op je knieen of door het stof. Nou en! Ik heb wel mijn kind terug!!
     Reageer

    3 jaren geleden

    • Elisabeth zegt:

      Beste Elisabeth
      ik ben op zoek naar wat ik het beste kan doen met mijn puberzoon van 14. Hij woont sinds zijn 5e bij zijn vader. Ik ervaar het als nog lastiger om de band goed te houden. Ik vind het mooi wat je schrijft. Welk boek heb je gelezen. misschien helpt het mij.
      hartelijk dank als je reageert. groet, Elisabeth

      11 maanden geleden

    • Anoniem zegt:

      het raakt me je verhaal te lezen. Wat een goede tips.

      10 maanden geleden

  • Marc

    Bij onze 13-jarige werd ik zelf ook moe van het steeds horen dat ik vroeg of hij zijn huiswerk al gemaakt had. Op een gegeven moment heb ik het omgedraaid en ben ik gaan vragen of hij nog ge
     Reageer

    4 jaren geleden

    • Hilde Cromjongh zegt:

      Feedback op proces in plaats van op resultaat werkt om onderpresteren te voorkomen.

      4 jaren geleden

  • blauwoogje

    Misschien een stomme vraag, maar wat is het worst case scenario? Dat hij blijft zitten of dat hij naar de mavo gaat? En is dat wel zo erg? Zelf ben ik een jaar blijven zitten, en dat is uiteindelijk een van de beste dingen ooit geweest. Ook mijn ouders zaten bovenop mijn opleiding en cijfers. Alle dagen zat ik te blokken, urenlang, zelfs in de vakanties werkte ik door. Op last van mijn ouders. Ze gaven me ook bijles. Alles bij elkaar werd de situatie bijzonder gespannen, en het deed geen goed voor mijn zelfvertrouwen en de relatie met mijn ouders. Toen ik bleef zitten en naar een andere school ging, ging het ook spontaan veel beter met me. Ik had meer motivatie, veel meer inzet, en zag dat ik het werk ook daadwerkelijk aankon. De goede cijfers zorgden voor een intrinsieke motivatie, waardoor ik daarna zonder al te veel problemen mijn VWO heb afgemaakt. Ook door wat meer rust in mijn vervolgopleiding in te plannen, heb ik een specialisatie ontdekt waar ik echt goed in ben, en hoop na de zomer een Master te gaan doen in Groot Brittanni
     Reageer

    4 jaren geleden

  • Karen

    hoi Elisabeth, mooi stukje van jou om te lezen. Herkenbaar. Ik ben ook maar gestopt met dingen aandragen, mopperen, boos worden, straffen ed. Het haalt niets uit. Ik ga jouw methode maar opvolgen, denk ik. Ik ben benieuwd welk opvoedboek het is. Zou het ook wel willen aanschaffen. Hopelijk kan je me een reactie geven. Of mailtje. Alvast dank.

    2 jaren geleden

     Reageer
  • Lisa

    Wat een goeie reactie zeg, Elisabeth. Ik moest erg lachen en bijna huilen. Ga je tip opvolgen.

    3 jaren geleden

     Reageer
  • Marieke

    Wat mij opvalt in de oplossing is dat hij mocht bijven zitten. Veel scholen sturen Havo leerlingen linea recta naar het VMBO bij de eerste tekenen van problemen. Vroeger mochten we toch ook gewoon een jaartje overdoen? Ik geloof dat bij veel kinderen een jaar doubleren een prima oplossing kan zijn voor veel problemen. Vind jullie verhaal erg prettig om te lezen, hoop dat het allemaal lukt!

    3 jaren geleden

     Reageer
  • Irene

    Ik vond school (havo) ook altijd verschrikkelijk en saai. En al dat gezeur van m`n ouders en school: ik vond er gewoon niets aan... Zat te wachten tot de dag/week/maand om was, gooide er met de pet naar, haalde slechte cijfers, ging een beetje klieren in de klas, veel kletsen... En met welk doel? Ik wilde wel studeren (wat anders), maar had absoluut geen idee wat, vond niets leuk en liet me ook bepaald niet enthousiasmeren door studiebeurzen en open dagen. M`n studiekeuze was uiteindelijk natte vinger werk en de studie niet leuk. Werken was jaren stom en werd na jaren pas stapje bij beetje leuker. Ik ontdekte eindelijk wat ik leuk vind (al ben ik er nog niet voor 100% uit). Vorig jaar ontdekte ik op 31 jarige leeftijd door een online, en daarna officiele, IQ-test dat ik hoogbegaafd ben. Wat een eyeopener!! Nooit gedacht, maar sindsdien valt er vanalles op z`n plaats. Ik ken inmiddels vele andere HB`ers en hun verhalen en weet mezelf te plaatsen in het klassieke verhaal van de onderpresteerder. Nu zie ik dingen heel anders en komt er veel positieve energie vrij. Houdt je zoon wel van een testje? Daag hem uit en laat hem de test op de website van Mensa (the high IQ society) eens maken. We hadden het bij mij ook niet verwacht (havo, slechte cijfers, jaren lang zeer ongemotiveerd), maar wat een verschil! Ik wou dat ik het eerder had geweten. Misschien is dit wel van toepassing op je zoon en in dat geval zal hij er zeker iets aan hebben om `soortgenoten` te leren kennen. :)

    3 jaren geleden

     Reageer
  • Irene

    Hmm... de kunst is natuurlijk om te ontdekken waarom het je zoon niet genoeg interesseert of waarom hij niet in staat is z`n inzet te veranderen. De originele betekenis van motiveren is het naar boven halen van iemands motieven. Niet een gedragsverandering bewerkstelligen, maar ontdekken waarom de situatie en het gedrag is zoals het is. Als je zoon het niet als zijn probleem ziet, maar vooral als een probleem van anderen - z`n ouders, school - is het mogelijk om grenzen te stellen en hieraan consequenties te verbinden. Dat kan tot twee dingen leiden: dat hij het daarna wel als zijn probleem ziet en zich aanpast, of dat alle partijen zullen moeten accepteren dat het zo is en zullen moeten leven met de consequenties. Een interessant en zeer leesbaar boek wat je zeker kan helpen, is Socratisch Motiveren. Praktische beschrijvingen en speciaal bedoeld voor toepassing bij het dealen met onwillige `clienten`... ;) Lees, pas toe en verwonder!

    3 jaren geleden

     Reageer
  • Marijn

    Ik moet denken aan de beroemde kinderpsychologe Martine Delfos, die zegt: "staren = leren". Doen en leren zijn niet voor niets verschillende woorden en sommige kinderen hebben nu eenmaal wat meer tijd nodig om alles te verwerken. Ze komen langzamer tot bloei maar niet minder krachtig. Misschien is "hangen = leren" hier ook wel van toepassing ;-)

    3 jaren geleden

     Reageer
  • Marjolein

    *stop* met pushen en lees: http://www.bol.com/nl/p/bright-minds-poor-grades-understanding-and-movtivating-your-underachieving-child/1001004001282571/ voordat je nog iets zegt. Door je houding t.o.v. je kind op dit moment werkt het niet. Je eigen gedachten moeten veranderen wil het invloed hebben. Hoe harder jij drukt, hoe harder het kind zich verstopt. Succes!

    3 jaren geleden

     Reageer
  • Hennie

    Zoon (puber) zonder drive, Dit wat ik hier lees is voor mij h

    3 jaren geleden

     Reageer
  • Anna

    Wat is hier het doel van de goede cijfers? Het verhaal klinkt alsof hij zich op school verveelt. Waarom zou je je best doen als het alleen voor een stel cijfers is? Misschien vindt hij het wel lastig om te bedenken wat hij voor beroep zou willen later, en heeft hij daarom ook geen duidelijk idee waarom je dan die Havo in hemelsnaam zou moeten doen. Ga een keer naar een open dag voor vervolgopleidingen in de jaarbeurs o.i.d. en laat hem fijn enthousiast gemaakt worden door leuke studenten en laat dat dan een drijfveer zijn om zijn school goed af te maken. Gun hem een blik in zijn toekomst! Als motivatie werkt niets beter dan een doel hebben om naartoe te werken, een doel dat verder ligt dan een goed rapport. En bovendien... voor opleidingen zonder numerus fixus maakt het toch niet uit hoe hoog je middelbare school cijfers zijn, als je uiteindelijk maar geslaagd bent. En als hij dan liever een MBO studie zou willen doen, accepteer dat dan. Hogere opleidingen zijn niet per definitie beter! Ik ben zelf nu met promotieonderzoek bezig, en tamelijk ongelukkig. Ik denk regelmatig, had ik maar een meer concrete beroepsopleiding gedaan, was ik maar minder met computers bezig en meer buiten.... Dus, laat hem zijn interesse volgen en help hem zijn mogelijkheden te ontdekken!

    3 jaren geleden

     Reageer
  • Marie-Suzan Venema

    Draai het om, laat hem achter jullie broek zitten. Hij wil iets, laat hem ontdekken dat hij jullie erbij nodig heeft. En beantwoord dan effectief zijn behoefte.

    3 jaren geleden

     Reageer
Er kunnen geen reacties meer worden geplaatst.