botte collega
omdenker

Botte collega

Anniek heeft last van een botte collega. Ze zit een beetje vast met haar probleem en zou er graag anders mee om willen gaan. Aangezien haar dat zelf niet lukt, vraagt ze om jullie hulp om anders tegen dit probleem aan te kijken en anders met haar collega om te gaan. Denken jullie met haar mee?

Anniek verwoordt haar probleem als volgt:

Ik heb een collega. Hij gaat ermee stoppen, maar tot die tijd…

Hij moet niets van me weten, maar we moeten nog even samenwerken. Eigenlijk hoort hij me te begeleiden (ik ben in opleiding), maar hij negeert me. Als ik vriendelijk groet en zeg ‘tot morgen’, krijg ik hooguit als reactie een kortaf ‘ja’. 

Ik weet dat ik hem niet kan veranderen, maar ik wil er zelf graag anders mee omgaan. Het anders zien. Nu zie ik er steeds tegenop om hem te ontmoeten.

Eerder hebben we (met een gespreksleider) om tafel gezeten. Hij heeft toen heel veel frustraties geuit, welke helemaal niets met mij te maken hebben, maar hij wel op mij afreageert. We hebben besproken hoe met elkaar om te gaan. Daar komt in de praktijk helaas niets van terecht. Ik heb dit zowel ‘live’ als via mail echt op vriendelijke toon geprobeerd aan te kaarten en terug te pakken op gemaakte afspraken. Helaas zonder succes. 

Ik word er echt verdrietig van en zie er tegenop om te gaan werken. Het is dat ik het werken en de kinderen met wie ik werk echt zo ontzettend leuk vind (en de kinderen niet wil laten barsten).

Help mij alsjeblieft. Hoe kan ik dit omdenken?

Hoe kan Anniek dit omdenken? Is er een manier waarop ze juist gebruik kan maken van het lastige gedrag van deze collega? Kan zijn gedrag de bedoeling zijn? Of hebben jullie zelf ook zo’n collega? Hoe ben je daar mee omgegaan? Laat het weten!

  • Roos

    Jij verwacht gedrag van iemand die dat niet vertoont. Waarom verwacht je dat? Wat hoop je bij hem te halen? Misschien verwacht je begeleiding. Dat gaat hij jou niet bieden, daar ben je inmiddels achter. Waarom heb je die begeleiding nodig? Kan je wat je nodig hebt bij iemand anders halen? Bij jezelf misschien? Je krijgt, doordat hij je negeert, alle ruimte om je ding te doen. Probeer uit, ontwikkel je verder op je eigen manier en geniet van de vrijheid die hij je biedt om fouten te maken en succes te boeken.
     Reageer

    2 maanden geleden

  • Ria van Loenen

    Je weet natuurlijk wel dat wij anderen niet kunnen veranderen. We zullen dus zelf iets moeten doen. Wanneer ik iemand in mijn omgeving heb waarmee het botst, probeer ik, net als jij, te praten met diegene om tot een betere relatie te komen. Mijn waardering voor wat je allemaal al geprobeerd hebt is groot :). Maar als het allemaal geen resultaat heeft, zal ik mij afvragen wat deze persoon mij kan leren. Ik zelf ben bijvoorbeeld niet sterk in grenzen trekken in een situatie. Kan ik dus hier leren een grens te trekken? Trainen? Of voel ik me zonder zijn bevestiging dat ik het goed doe, niet gewaardeerd? Dan kan ik trainen mijzelf lief te hebben zonder dat hij mij dat geeft. Heb ik geen geduld? Ik kan trainen via deze persoon om geduld te hebben, hem te accepteren zoals hij is. Het is ook eindig, hij gaat weg. Of: wil ik persé door iedereen lief gevonden worden? Bij deze persoon kan ik trainen dat het niet uitmaakt of hij mij wel of niet lief vindt, ik ben niet van zijn goedkeuring afhankelijk om mij zelf lief te vinden. Kortom: het omdenken laat je zien wat een geweldige leermeester hij is. Hij moet je eigenlijk begeleiden: dat doet hij niet. Maar wow, wat kan hij je veel leren ( over jezelf). Grijp die kans! De mensen die het meest vervelend tegen je doen, zijn je beste leermeesters! Nog een kleine toevoeging die ik zelf bij mij thuis in het zicht heb hangen: Het ego zegt: Er word je iets aangedaan! Strijd! De ziel zegt: Er word je iets zichtbaar gemaakt! Kijk! Het innerlijke omzetten, dat is omdenken :) (Het is triest, zo iemand die geen plezier heeft in zijn leven..). Hartegroet, Ria.
     Reageer

    2 maanden geleden

    • Gerda Heeskens zegt:

      Ik vind wat Ria opschrijft erg goed. Dit is niet prettig om het gevoel te hebben dat je niet serieus genomen wordt. Maar je hebt niet iedereen zijn goedkeuring nodig om goed te functioneren.
      Misschien zou je kunnen vragen om een andere begeleider die zich wel aan zijn afspraken houdt. En die je wat kan leren, want dat is het belangrijkste, niet of iemand je aardig vindt. Maar kan hij/zij je goed begeleiden leer je wat van je begeleider. Opkomen voor jezelf.

      2 maanden geleden

    • Gerda Heeskens zegt:

      Ik vind wat Ria opschrijft erg goed. Dit is niet prettig om het gevoel te hebben dat je niet serieus genomen wordt. Maar je hebt niet iedereen zijn goedkeuring nodig om goed te functioneren.
      Misschien zou je kunnen vragen om een andere begeleider die zich wel aan zijn afspraken houdt. En die je wat kan leren, want dat is het belangrijkste, niet of iemand je aardig vindt. Maar kan hij/zij je goed begeleiden leer je wat van je begeleider. Opkomen voor jezelf.

      2 maanden geleden

  • Anoniem

    Ik heb zelf ook zo'n collega. Zij laat het nog liever fout lopen dan dat ze mij iets moet uitleggen. Vanaf dag 1 ben ik al een trutje die niks snapt. Als ik sommige gesprekken hoor ligt het niet aan mij en praat ze zo over iedere collega. Iedere collega die de deur uit loopt, stamt ze helemaal de grond in. Omdat ik net nieuw ben, ben ik hef nieuwe pis paaltje. Diverse gesprekken gehad, maar helaas veranderd ze niet. Het enige wat veranderd is, is dat ze niet meer roddelt via de e-mail. Ik ben er zelf letterlijk ziek van geweest, mijn werk vind ik ontzettend leuk, het enige probleem is, is dat ik net met haar zo nauw moet samen werken. 2 collega's heeft ze kunnen beïnvloeden en zijn vanaf dag 1 al bevooroordeeld. Gelukkig ziet mijn baas, leidinggevende en diverse collega's dat anders. Voordat ik daar kwam werken was ze al zo negatief en roddelde ze over iedereen. Toch snap ik niet dat als je zo negatief bent over een bedrijf en het zo niet naar je zin heb, dat je dan geen ander werk gaat zoeken? Ik denk dat ze het stiekem wel heel leuk vindt, maar bang is voor haar plek sinds ik er ben. Na een half jaar is er nog steeds niks veranderd, dus ik zit een beetje in hetzelfde schuitje. Ik ben benieuwd naar de reacties. Hoe zouden jullie hier mee om gaan? Over haar werk kan ik niks zeggen, want haar werk doet ze uitstekend.
     Reageer

    2 maanden geleden

  • Karmaisamirror

    Dit verhaal is voor mij wel herkenbaar, ik heb sinds kort een nieuwe werkgever en werk in een heel leuk team maar 1 collega is de zure appel in het geheel. Ze komt elke ochtend binnen met het gezicht van een oorwurm, goedemorgen zeggen doet ze niet of met heel veel moeite. En ze is mega sfeerbepalend. Heeft zij een slechte dag, dan zal iedereen dat merken. Ik voel dat ze bepaalde collega's bespeeld en die dus heel vooringenomen zijn en geen moeite doen mij beter te leren kennen. Ze laat zich ook behoorlijk negatief uit over anderen in pauze's. Andere collega's vertelden mij al dat het gesprek aangaan met haar geen zin heeft, omdat ze zo'n typetje is dat feedback kan geven als de beste maar ontvangen ho maar. Heel vervelend, ze mankeert ook een en ander psychisch. Want daar praat ze ook gewoon ongeremd over. Ik denk dan maar wat een zielig persoon, en wat ben ik blij dat ik haar niet ben en wel een leuk leven heb, ook heb ik genoeg collega's die wel de moeite waard zijn. Mocht haar gedrag verergeren dan zou ik zeker niet twijfelen om naar een leidinggevende te stappen. Ik weet dat ze namelijk al eerder op het matje is geroepen, en wel een probleem heeft als zich op deze negatieve manier blijft ontplooien. Eigenlijk bizar dat zo iemand überhaupt aan het werk is.

    2 maanden geleden

     Reageer
  • Anoniem

    Ben echt ardit tegen hem en schotel hem voor wat je zelf verwacht. Ik had ook zo'n collega die nooit goedemorgen, fijn weekend, hoe gaat het of zoiets zei. Ik ben overdreven vriendelijk gaan zeggen: goedemorgen ...., ja jij ook goedemorgen Anja. Fijn weekend gehad, ik wel. Fijn dat je het vraagt. Misschien een beetje sarcastistisch als je dit leest maar het werkte wel.hij kon er om lachen en we hebben er echt over gesproken. Hij had het excuus van ik ben nou eenmaal een botte boer. Uiteindelijk hebben we hem als team wel duidelijk kunnen maken dat hij zich anders moest gedragen. Als hij dan binnenkwam en ineens goedemorgen zei keken we elkaar verschrikt aan en zeiden, wauw wat is er gebeurt. Hij zegt goede morgen. Dit heeft hemel geleerd op een andere manier met ons om te gaan op een relaxte manier met veel humor.

    2 maanden geleden

     Reageer
  • Maan

    Algemene tip: Je aandacht niet meer op hem richten. (Hiermee bedoel ik niet hem negeren) Alles wat aandacht krijgt groeit. Dus je eigen doelen helder hebben, je eigen plan maken en daarvoor gaan. Richt je aandacht op jezelf. Alles wat jij hoort in zijn woorden of wat jij ziet in zijn non verbale communicatie geef dat geen kleur/ betekenis. Laat dat bij hem. 100% focus op jezelf. Op wat jij wilt bereiken.

    2 maanden geleden

     Reageer
  • Melissa

    Blijkbaar voldoet je collega niet aan het de verwachtingen die jij hebt van "een fijne collega en een goede begeleider". En dat is lastig als je tot elkaar veroordeeld bent. Ben je dat? Of zijn er alternatieven? En als het zo is, dan is jouw collega ook tot jou veroordeeld. Moet hij in zijn laatste maanden ook nog eens zo'n jonge enthousiasteling gaan begeleiden. Net waar hij op zat te wachten... Wellicht kun je het omdraaien: vraag hem eens hoe je hèm kunt helpen om zijn carrière zo leuk mogelijk af te sluiten (alleen als je dit oprecht wilt doen natuurlijk). Wie weet wat voor openingen dit brengt.

    2 maanden geleden

     Reageer
  • Marieke

    Je hebt het geprobeerd op de vriendelijke manier... Deze werkt niet. En door het iedere keer op deze manier aan te kaarten word jij op een gegeven moment gezien als de zeur en dan krijg je dus helemaal het effect dat je niet wenst. Ga hem spiegelen geef hem wat hij jou ook altijd geeft. Steek je positieve energie in dat wat je wel leuk vindt aan je werk en focus daarop. Door te hard te trekken aan een situatie die je graag anders wil zien bereik je ooit het tegengestelde effect. Laat de teugels maar is los en kijk dan wat er gebeurt.

    2 maanden geleden

     Reageer
  • Mirjam

    Vraag het hem "hoe heb je graag dat ik hier op reageer, waar heb je behoefte aan?" Dat is eigenlijk, denk ik, in veel situaties een goede eerste stap. Blijven trekken en duwen werkt niet, hem proberen te veranderen kost tevergeefs bakken energie zonder resultaat. Om contact te maken kun je misschien een 1 op 1 koffie momentje pakken in een vergaderruimte of rondje buiten lopen. Met een oud huisgenoot deed ik wel eens een spelletje "1 minuut zeuren" waarin de ene in 1 minuut zo snel en zo veel mogelijk opnoemt/zegt/schreeuwt wat ver-schrik-ke-lijk is. Dat liefst verdramatiseert. Na die minuut zegt de ander oprecht alleen maar een korte bevestigingszin zoals "sjit. Wat super kut voor je". Hier stopt het gesprek. Je gaat nergens op in, je komt nergens op terug als 2de persoon. Je biedt absoluut geen oplossingen. Puur luisteren en bevestigen. Hierdoor kan de eerste persoon gewoon ff zijn/haar hart luchten. Soms is dat alles wat even nodig is: je hart luchten en te horen krijgen dat het ok is dat je je even kut voelt. Het opent een deur want nu kan persoon 1 misschien op een ander moment wat dieper ingaan op een gevoelsmatig probleem/dilemma met jou omdat je er al iets (klein beetje) vanaf weet.

    2 maanden geleden

     Reageer
  • riet

    ik zou extra vriendelijk zijn tegen hem, en complimentjes geven en zeggen dat je het fijn vind dat... vul het maar in het is niet altijd makkelijk maar maak er een sport van inwendig kan je er mischien wel om laggen heb je toch een leuke dag gehad.

    2 maanden geleden

     Reageer
  • Kim

    Kill them with kindness: http://thedailylove.com/kill-em-with-kindness/

    2 maanden geleden

     Reageer
  • Myrthe

    Inderdaad kijken waarom het jou zo raakt! Voor mij wel herkenbaar, en voor mij kwam het omdat ik graag aardig gevonden wou worden door iedereen en dat hij me niet aardig vond voelde als falen. Dat ik me afvroeg wat IK verkeerd deed. Ik heb ook een collega waar het niet helemaal soepel mee gaat, maar ik blijf vriendelijk en denk bij mezelf dat het toch wel erg vervelend voor hem is dat hij zich zo voelt en zo reageert. Dat hij het misschien wel heel zwaar heeft in zijn leven waardoor hij zo doet. Ondanks dat hij zo naar doet, blijf ik vriendelijke hallo zeggen en als ik hem ergens voor nodig heb geef ik duidelijk aan dat ik zijn hulp nodig heb en ik bedank hem ook altijd. Misschien komt het niet aan, maar misschien laat ik hem toch iets beter voelen! En daardoor ligt het probleem bij hem en niet bij mij, waardoor het me niet (meer) raakt. Dus niet van zijn problemen jouw probleem maken!

    2 maanden geleden

     Reageer
  • A. bakker

    De hemel in prijzen

    2 maanden geleden

     Reageer