botte collega
omdenker

Botte collega

Anniek heeft last van een botte collega. Ze zit een beetje vast met haar probleem en zou er graag anders mee om willen gaan. Aangezien haar dat zelf niet lukt, vraagt ze om jullie hulp om anders tegen dit probleem aan te kijken en anders met haar collega om te gaan. Denken jullie met haar mee?

Anniek verwoordt haar probleem als volgt:

Ik heb een collega. Hij gaat ermee stoppen, maar tot die tijd…

Hij moet niets van me weten, maar we moeten nog even samenwerken. Eigenlijk hoort hij me te begeleiden (ik ben in opleiding), maar hij negeert me. Als ik vriendelijk groet en zeg ‘tot morgen’, krijg ik hooguit als reactie een kortaf ‘ja’. 

Ik weet dat ik hem niet kan veranderen, maar ik wil er zelf graag anders mee omgaan. Het anders zien. Nu zie ik er steeds tegenop om hem te ontmoeten.

Eerder hebben we (met een gespreksleider) om tafel gezeten. Hij heeft toen heel veel frustraties geuit, welke helemaal niets met mij te maken hebben, maar hij wel op mij afreageert. We hebben besproken hoe met elkaar om te gaan. Daar komt in de praktijk helaas niets van terecht. Ik heb dit zowel ‘live’ als via mail echt op vriendelijke toon geprobeerd aan te kaarten en terug te pakken op gemaakte afspraken. Helaas zonder succes. 

Ik word er echt verdrietig van en zie er tegenop om te gaan werken. Het is dat ik het werken en de kinderen met wie ik werk echt zo ontzettend leuk vind (en de kinderen niet wil laten barsten).

Help mij alsjeblieft. Hoe kan ik dit omdenken?

Hoe kan Anniek dit omdenken? Is er een manier waarop ze juist gebruik kan maken van het lastige gedrag van deze collega? Kan zijn gedrag de bedoeling zijn? Of hebben jullie zelf ook zo’n collega? Hoe ben je daar mee omgegaan? Laat het weten!

  • Ria van Loenen

    Je weet natuurlijk wel dat wij anderen niet kunnen veranderen. We zullen dus zelf iets moeten doen. Wanneer ik iemand in mijn omgeving heb waarmee het botst, probeer ik, net als jij, te praten met diegene om tot een betere relatie te komen. Mijn waardering voor wat je allemaal al geprobeerd hebt is groot :). Maar als het allemaal geen resultaat heeft, zal ik mij afvragen wat deze persoon mij kan leren. Ik zelf ben bijvoorbeeld niet sterk in grenzen trekken in een situatie. Kan ik dus hier leren een grens te trekken? Trainen? Of voel ik me zonder zijn bevestiging dat ik het goed doe, niet gewaardeerd? Dan kan ik trainen mijzelf lief te hebben zonder dat hij mij dat geeft. Heb ik geen geduld? Ik kan trainen via deze persoon om geduld te hebben, hem te accepteren zoals hij is. Het is ook eindig, hij gaat weg. Of: wil ik persé door iedereen lief gevonden worden? Bij deze persoon kan ik trainen dat het niet uitmaakt of hij mij wel of niet lief vindt, ik ben niet van zijn goedkeuring afhankelijk om mij zelf lief te vinden. Kortom: het omdenken laat je zien wat een geweldige leermeester hij is. Hij moet je eigenlijk begeleiden: dat doet hij niet. Maar wow, wat kan hij je veel leren ( over jezelf). Grijp die kans! De mensen die het meest vervelend tegen je doen, zijn je beste leermeesters! Nog een kleine toevoeging die ik zelf bij mij thuis in het zicht heb hangen: Het ego zegt: Er word je iets aangedaan! Strijd! De ziel zegt: Er word je iets zichtbaar gemaakt! Kijk! Het innerlijke omzetten, dat is omdenken :) (Het is triest, zo iemand die geen plezier heeft in zijn leven..). Hartegroet, Ria.
     Reageer

    1 week geleden

    • Gerda Heeskens zegt:

      Ik vind wat Ria opschrijft erg goed. Dit is niet prettig om het gevoel te hebben dat je niet serieus genomen wordt. Maar je hebt niet iedereen zijn goedkeuring nodig om goed te functioneren.
      Misschien zou je kunnen vragen om een andere begeleider die zich wel aan zijn afspraken houdt. En die je wat kan leren, want dat is het belangrijkste, niet of iemand je aardig vindt. Maar kan hij/zij je goed begeleiden leer je wat van je begeleider. Opkomen voor jezelf.

      1 week geleden

    • Gerda Heeskens zegt:

      Ik vind wat Ria opschrijft erg goed. Dit is niet prettig om het gevoel te hebben dat je niet serieus genomen wordt. Maar je hebt niet iedereen zijn goedkeuring nodig om goed te functioneren.
      Misschien zou je kunnen vragen om een andere begeleider die zich wel aan zijn afspraken houdt. En die je wat kan leren, want dat is het belangrijkste, niet of iemand je aardig vindt. Maar kan hij/zij je goed begeleiden leer je wat van je begeleider. Opkomen voor jezelf.

      1 week geleden

  • Roos

    Jij verwacht gedrag van iemand die dat niet vertoont. Waarom verwacht je dat? Wat hoop je bij hem te halen? Misschien verwacht je begeleiding. Dat gaat hij jou niet bieden, daar ben je inmiddels achter. Waarom heb je die begeleiding nodig? Kan je wat je nodig hebt bij iemand anders halen? Bij jezelf misschien? Je krijgt, doordat hij je negeert, alle ruimte om je ding te doen. Probeer uit, ontwikkel je verder op je eigen manier en geniet van de vrijheid die hij je biedt om fouten te maken en succes te boeken.
     Reageer

    1 week geleden

  • Melissa

    Blijkbaar voldoet je collega niet aan het de verwachtingen die jij hebt van "een fijne collega en een goede begeleider". En dat is lastig als je tot elkaar veroordeeld bent. Ben je dat? Of zijn er alternatieven? En als het zo is, dan is jouw collega ook tot jou veroordeeld. Moet hij in zijn laatste maanden ook nog eens zo'n jonge enthousiasteling gaan begeleiden. Net waar hij op zat te wachten... Wellicht kun je het omdraaien: vraag hem eens hoe je hèm kunt helpen om zijn carrière zo leuk mogelijk af te sluiten (alleen als je dit oprecht wilt doen natuurlijk). Wie weet wat voor openingen dit brengt.
     Reageer

    1 week geleden

  • Myrthe

    Inderdaad kijken waarom het jou zo raakt! Voor mij wel herkenbaar, en voor mij kwam het omdat ik graag aardig gevonden wou worden door iedereen en dat hij me niet aardig vond voelde als falen. Dat ik me afvroeg wat IK verkeerd deed. Ik heb ook een collega waar het niet helemaal soepel mee gaat, maar ik blijf vriendelijk en denk bij mezelf dat het toch wel erg vervelend voor hem is dat hij zich zo voelt en zo reageert. Dat hij het misschien wel heel zwaar heeft in zijn leven waardoor hij zo doet. Ondanks dat hij zo naar doet, blijf ik vriendelijke hallo zeggen en als ik hem ergens voor nodig heb geef ik duidelijk aan dat ik zijn hulp nodig heb en ik bedank hem ook altijd. Misschien komt het niet aan, maar misschien laat ik hem toch iets beter voelen! En daardoor ligt het probleem bij hem en niet bij mij, waardoor het me niet (meer) raakt. Dus niet van zijn problemen jouw probleem maken!

    1 week geleden

     Reageer
  • A. bakker

    De hemel in prijzen

    1 week geleden

     Reageer
  • Anoniem

    Ik heb ook zo'n collega. Vanaf dag 1 doet ze al negatief over mij en ze heeft jammer genoeg 1 collega volledig kunnen beïnvloeden. Die was dus vanaf dag 1 al bevooroordeeld. Jammer genoeg moet ik met deze 2 collega's direct samenwerken. Toen ik daar kwam werken werd er al snel gezien dat ik dingen snel oppak en heel snel eigen maak. Dit had zij niet verwacht en daarom was ik al snel een trutje en een kutje. Ze heeft gezegd dat ze het nog liever fout laat lopen dan dat ze mij iets moet uitleggen. In die 6 maanden dat ik er nu werk hebben we diverse gesprekken gehad, maar helaas verandert er nog niks. Zodra er een collega de deur uit stapt, wordt diegene (waar iedereen bij zit) met de grond gelijk gemaakt. Er is niemand die er wat van zegt. Het enige wat ik heb kunnen veranderen is het roddelen per mail, dit doet ze nu niet meer. Mijn collega is zeer negatief over het bedrijf, haar collega's en haar baas. Toch werkt ze er al 10 jaar en vertoont ze dit gedrag al 5 jaar. Mijn collega's zeggen mij ook dat het niet aan mij ligt. Alleen omdat ik nieuw ben, ben ik het nieuwe pispaaltje. Toch weet ik niet meer hoe ik er mee om moet gaan. Ander werk zoeken wil ik echt niet, want buiten haar heb ik het ontzettend naar mijn zin. Over haar werk kan ik niks zeggen, haar werk doet ze goed alleen als ik iets vraag lacht ze me uit of legt ze het expres verkeerd uit. Ik ben benieuwd naar de reacties.

    1 week geleden

     Reageer
  • N.N.

    In plaats van de goedkeuring te verlangen en vragen van je onwillige collega, kun je ook gewoon je eigen koers varen. Daarbij laat je zien dat je je niets van zijn nukken aantrekt en erboven staat. Maar die begeleiding die hij je dient te geven is wel een puntje. Wat nou, als je eens inzet op de 'hoe wil jij zien dat ik participeer in de samenwerking met jou?' Geef hem eens 'de eer' om zijn vakkennis als hoofdprioriteit neer te leggen? Kijk eens welke ideeën hij heeft bij een samenwerking en de hem toebedeelde begeleiding? Misschien kun je hem zo uit zijn nukkige gedrag (vaak een symptoom dat iemand zich niet gewaardeerd voelt) halen? Misschien helpt het ook door hem een soort van 'luisterend oor' te bieden? Dat je hem zo af en toe eens vraagt naar een van die 'frustraties' en jouw 'oplossing' als suggestie aanreikt? Mijn ervaring is dat dit soort mensen vaak totaal geen waardering ervaren. Dat ze zich niet gehoord voelen. De hand reiken en ze tegemoet treden werkt (naar mijn ervaringen) dan vaak het beste.

    1 week geleden

     Reageer
  • Dree

    Hij zal balen dat ie weg moet oid. Dan valt het niet mee een ander op te moeten leiden. Blijf jezelf je bent er voor de kinderen. Volg je natuur in deze. Ik kan hier ook wel met mijn persoonlijk verhaal komen zoals vele doen, maar dat is geen omdenken en daar heb jij niks aan. Soms helpt negeren ook, of aanspreken op het feit dat begrip heb dat hij niet lekker in zijn vel zit oid maar dat je de sfeer....al is het maar voor de kinderen graag ontspannen wilt houden. Misschien breekt hij open. Mocht je ontroerd raken...la gaan la gaan....dan ziet hij dat het wat met je doet. Sterkte en zet hem op!!!

    1 week geleden

     Reageer
  • Wil

    Klinkt alsof je weinig kan verliezen aan deze persoon. Erg jammer natuurlijk. Het enige dat ik me erbij kan voorstellen is dat je deze ruimte gebruikt om iets te oefenen dat voor jóu van belang is. Ik weet natuurlijk niet wat dat kan zijn. Maar bijvoorbeeld spiegelen - net zo doen als hij - gewoon als oefening. Maar kan ook andere dingen zijn, "nee" leren zeggen, of ondanks iemands reactie tóch doorpraten over wat jíj belangrijk vindt, wat er maar op jouw persoonlijke leer-lijstje staat. En omdat je nu eenmaal niks te verliezen hebt....

    1 week geleden

     Reageer
  • Anoniem

    Ik heb ook zo'n collega. Mijn collega waar ik nauw mee moet samen werken is al sinds dag 1 negatief over mij. Ik doe alles fout, snap niks en ben een trutje. Echter denkt mijn baas, leidinggevende en diverse collega's daar anders over. Ik ben nog jong en zou graag bepaalde dingen anders willen zien. Mijn baas is daar ontzettend blij mee en laat dat ook merken aan mij. Toch doet ze zo negatief over mij, over het bedrijf en haar collega's. Ze roddelt veel en zodra iemand de deur uit loopt wordt diegene helemaal met de grond gelijk gemaakt. Ik heb diverse gesprekken gehad met haar, een op een, met de leiddinggevende erbij en met alle collega's erbij. In die gesprekken doet ze net alsof er niks aan de hand is, maar ondertussen achter mijn rug om gaat ze gewoon door. Het enige wat ik heb kunnen veranderen is dat ze nu niet meer roddelt per mail. Toch hoor ik diverse opmerkingen: wat een trutje of ik laat het nog liever fout lopen dan dat ik haar iets moet uitleggen. Vaak klaagt ze ook over het bedrijf zelf. Dan denk ik als het je niet bevalt, dan zoek je toch ander werk? Ze heeft een ontzettend grote mond en vindt zichzelf helemaal het einde. Ik ben er letterlijk ziek van geweest en zit dus in hetzelfde schuitje. Ik wil geen ander werk, het bedrijf waar ik werk vind ik ontzettend leuk en ik zie doorgroei mogelijkheden. Jammer genoeg moet ik met haar samen werken en haar houding is na 6 maanden nog steeds niet veranderd. Ook heeft ze 2 collega's kunnen beïnvloeden. Ook bij hun merk je dat ze bevooroordeeld zijn. Als ik mijn werk nou echt niet snapte en ik zou alles fout doen, dan zou ik het begrijpen. Ik begrijp wel van collega's dat het niet aan mij ligt. Dat ze zo al deed voordat ik er kwam werken. Ik ben alleen het pispaaltje omdat ik die nieuwe ben. Ik ben benieuwd naar de reacties, want ook ik weet niet meer hoe ik er mee om moet gaan.

    1 week geleden

     Reageer
  • Katja America

    Ga hem begeleiden! Klinkt misschien raar, maar jullie lijken me vrij uiteenlopende types (kan ik niet helemaal uit je verhaal filteren). Dat betekent dat je van elkaar een hoop kunt leren. Dus niet op professioneel vlak, want dat geeft waarschijnlijk meer wrijving. Kijk naar hem en probeer hem oprecht te helpen. Ben oprecht aardig, anders werkt het niet. Maw: geef het goede voorbeeld, maar probeer dat niet belerend te doen. Doe het vooral vanuit jezelf.

    1 week geleden

     Reageer
  • Anoniem

    Ik heb zelf ook zo'n collega. Zij laat het nog liever fout lopen dan dat ze mij iets moet uitleggen. Vanaf dag 1 ben ik al een trutje die niks snapt. Als ik sommige gesprekken hoor ligt het niet aan mij en praat ze zo over iedere collega. Iedere collega die de deur uit loopt, stamt ze helemaal de grond in. Omdat ik net nieuw ben, ben ik hef nieuwe pis paaltje. Diverse gesprekken gehad, maar helaas veranderd ze niet. Het enige wat veranderd is, is dat ze niet meer roddelt via de e-mail. Ik ben er zelf letterlijk ziek van geweest, mijn werk vind ik ontzettend leuk, het enige probleem is, is dat ik net met haar zo nauw moet samen werken. 2 collega's heeft ze kunnen beïnvloeden en zijn vanaf dag 1 al bevooroordeeld. Gelukkig ziet mijn baas, leidinggevende en diverse collega's dat anders. Voordat ik daar kwam werken was ze al zo negatief en roddelde ze over iedereen. Toch snap ik niet dat als je zo negatief bent over een bedrijf en het zo niet naar je zin heb, dat je dan geen ander werk gaat zoeken? Ik denk dat ze het stiekem wel heel leuk vindt, maar bang is voor haar plek sinds ik er ben. Na een half jaar is er nog steeds niks veranderd, dus ik zit een beetje in hetzelfde schuitje. Ik ben benieuwd naar de reacties. Hoe zouden jullie hier mee om gaan? Over haar werk kan ik niks zeggen, want haar werk doet ze uitstekend.

    1 week geleden

     Reageer
  • Ik maak er een sport van. Probeer het op allerlei manieren voor elkaar te krijgen dat mijn botte collega toch moet toegeven dat ik iets goed deed in de klas of qua administratie of in contact met ouders. Soms lukt het en daar heb ik dan (stiekem) de grootste schik om.

    1 week geleden

     Reageer