botte collega
omdenker

Botte collega

Anniek heeft last van een botte collega. Ze zit een beetje vast met haar probleem en zou er graag anders mee om willen gaan. Aangezien haar dat zelf niet lukt, vraagt ze om jullie hulp om anders tegen dit probleem aan te kijken en anders met haar collega om te gaan. Denken jullie met haar mee?

Anniek verwoordt haar probleem als volgt:

Ik heb een collega. Hij gaat ermee stoppen, maar tot die tijd…

Hij moet niets van me weten, maar we moeten nog even samenwerken. Eigenlijk hoort hij me te begeleiden (ik ben in opleiding), maar hij negeert me. Als ik vriendelijk groet en zeg ‘tot morgen’, krijg ik hooguit als reactie een kortaf ‘ja’. 

Ik weet dat ik hem niet kan veranderen, maar ik wil er zelf graag anders mee omgaan. Het anders zien. Nu zie ik er steeds tegenop om hem te ontmoeten.

Eerder hebben we (met een gespreksleider) om tafel gezeten. Hij heeft toen heel veel frustraties geuit, welke helemaal niets met mij te maken hebben, maar hij wel op mij afreageert. We hebben besproken hoe met elkaar om te gaan. Daar komt in de praktijk helaas niets van terecht. Ik heb dit zowel ‘live’ als via mail echt op vriendelijke toon geprobeerd aan te kaarten en terug te pakken op gemaakte afspraken. Helaas zonder succes. 

Ik word er echt verdrietig van en zie er tegenop om te gaan werken. Het is dat ik het werken en de kinderen met wie ik werk echt zo ontzettend leuk vind (en de kinderen niet wil laten barsten).

Help mij alsjeblieft. Hoe kan ik dit omdenken?

Hoe kan Anniek dit omdenken? Is er een manier waarop ze juist gebruik kan maken van het lastige gedrag van deze collega? Kan zijn gedrag de bedoeling zijn? Of hebben jullie zelf ook zo’n collega? Hoe ben je daar mee omgegaan? Laat het weten!

  • Roos

    Jij verwacht gedrag van iemand die dat niet vertoont. Waarom verwacht je dat? Wat hoop je bij hem te halen? Misschien verwacht je begeleiding. Dat gaat hij jou niet bieden, daar ben je inmiddels achter. Waarom heb je die begeleiding nodig? Kan je wat je nodig hebt bij iemand anders halen? Bij jezelf misschien? Je krijgt, doordat hij je negeert, alle ruimte om je ding te doen. Probeer uit, ontwikkel je verder op je eigen manier en geniet van de vrijheid die hij je biedt om fouten te maken en succes te boeken.
     Reageer

    2 maanden geleden

  • Ria van Loenen

    Je weet natuurlijk wel dat wij anderen niet kunnen veranderen. We zullen dus zelf iets moeten doen. Wanneer ik iemand in mijn omgeving heb waarmee het botst, probeer ik, net als jij, te praten met diegene om tot een betere relatie te komen. Mijn waardering voor wat je allemaal al geprobeerd hebt is groot :). Maar als het allemaal geen resultaat heeft, zal ik mij afvragen wat deze persoon mij kan leren. Ik zelf ben bijvoorbeeld niet sterk in grenzen trekken in een situatie. Kan ik dus hier leren een grens te trekken? Trainen? Of voel ik me zonder zijn bevestiging dat ik het goed doe, niet gewaardeerd? Dan kan ik trainen mijzelf lief te hebben zonder dat hij mij dat geeft. Heb ik geen geduld? Ik kan trainen via deze persoon om geduld te hebben, hem te accepteren zoals hij is. Het is ook eindig, hij gaat weg. Of: wil ik persé door iedereen lief gevonden worden? Bij deze persoon kan ik trainen dat het niet uitmaakt of hij mij wel of niet lief vindt, ik ben niet van zijn goedkeuring afhankelijk om mij zelf lief te vinden. Kortom: het omdenken laat je zien wat een geweldige leermeester hij is. Hij moet je eigenlijk begeleiden: dat doet hij niet. Maar wow, wat kan hij je veel leren ( over jezelf). Grijp die kans! De mensen die het meest vervelend tegen je doen, zijn je beste leermeesters! Nog een kleine toevoeging die ik zelf bij mij thuis in het zicht heb hangen: Het ego zegt: Er word je iets aangedaan! Strijd! De ziel zegt: Er word je iets zichtbaar gemaakt! Kijk! Het innerlijke omzetten, dat is omdenken :) (Het is triest, zo iemand die geen plezier heeft in zijn leven..). Hartegroet, Ria.
     Reageer

    2 maanden geleden

    • Gerda Heeskens zegt:

      Ik vind wat Ria opschrijft erg goed. Dit is niet prettig om het gevoel te hebben dat je niet serieus genomen wordt. Maar je hebt niet iedereen zijn goedkeuring nodig om goed te functioneren.
      Misschien zou je kunnen vragen om een andere begeleider die zich wel aan zijn afspraken houdt. En die je wat kan leren, want dat is het belangrijkste, niet of iemand je aardig vindt. Maar kan hij/zij je goed begeleiden leer je wat van je begeleider. Opkomen voor jezelf.

      2 maanden geleden

    • Gerda Heeskens zegt:

      Ik vind wat Ria opschrijft erg goed. Dit is niet prettig om het gevoel te hebben dat je niet serieus genomen wordt. Maar je hebt niet iedereen zijn goedkeuring nodig om goed te functioneren.
      Misschien zou je kunnen vragen om een andere begeleider die zich wel aan zijn afspraken houdt. En die je wat kan leren, want dat is het belangrijkste, niet of iemand je aardig vindt. Maar kan hij/zij je goed begeleiden leer je wat van je begeleider. Opkomen voor jezelf.

      2 maanden geleden

  • Melissa

    Blijkbaar voldoet je collega niet aan het de verwachtingen die jij hebt van "een fijne collega en een goede begeleider". En dat is lastig als je tot elkaar veroordeeld bent. Ben je dat? Of zijn er alternatieven? En als het zo is, dan is jouw collega ook tot jou veroordeeld. Moet hij in zijn laatste maanden ook nog eens zo'n jonge enthousiasteling gaan begeleiden. Net waar hij op zat te wachten... Wellicht kun je het omdraaien: vraag hem eens hoe je hèm kunt helpen om zijn carrière zo leuk mogelijk af te sluiten (alleen als je dit oprecht wilt doen natuurlijk). Wie weet wat voor openingen dit brengt.
     Reageer

    2 maanden geleden

  • Tamara

    Hoi Annemiek, Vervelend dat je dit zo overkomt. En je hebt gelijk dat je hem niet kunt veranderen, je hebt immers alleen vat op je eigen ik. Dus zou de vraag moeten zijn: Wat kan ik veranderen aan mijzelf om geen last te hebben van het nare gedrag van een ander? Waarom maakt zijn gedrag zoveel bij je los? Welk gevoel roept dat bij jou op? Gevoel van machteloosheid? Of onzekerheid? Of....vul zelf maar in. Zodra je dat gevoel voor jezelf hebt omschreven kan je voor jezelf proberen om te achterhalen uit welke situatie dit gevoel voort komt. Misschien ben je vroeger gepest of iemand in je verleden heeft je ook zo behandeld....als je dit van jezelf weet kan je het ook omkeren. Je erkent je eigen ik en je herkent de trigger van je gedrag. Op t moment dat t weer gebeurt kan je voor jezelf bedenken: oké ik word weer getriggerd in mijn (bijv.) onzekerheid, wat heb ik nodig? Dit kan liefde en geruststelling zijn of een peptalk, bemoedigende woorden. Of misschien iets heel simpels als een liedje. Geef dit dan ook aan jezelf! Bijvoorbeeld op t moment dat die collega weer iets bots zegt. Ik word getriggerd in mijn (bijv.) onzekerheid. Zegt deze collega iets naars over mij? Nee, maar wat hij wel doet en zegt vind ik naar omdat het dit met mij doet. Maar ik weet dat hij zijn frustraties bij mij neerlegt en het niet zozeer met mij als persoon te maken heeft. Ondanks wat hij zegt weet ik dat ik wel een goed persoon ben en oké ben. Ik heb zijn goedkeuring niet nodig. En ook zijn shit heb ik niet nodig want ik kan er niks mee, en ben meer dan een voetveeg. Zodra je hier meer vat op krijgt voor jezelf zul je zien dat zijn botte opmerkingen minder vat op jou hebben. En kan je het los laten. Heel veel succes!

    1 week geleden

     Reageer
  • Jetty

    Hoi Anniek, Zo te horen zit jouw collega zijn tijd gewoon uit en is hij helemaal niet meer betrokken of gemotiveerd om jou te begeleiden. Kun je niet aan de leiding om een andere begeleider vragen? Dan ben je van alles af en kun je hem ook negeren, de looser. Succes

    1 week geleden

     Reageer
  • Leon

    Hoj Aniek, vervelende situatie. Bij komt het volgende op: Haal in de kleine pauze o.i.d. koffie voor jullie (of thee) en biedt hem dat ongevraagd aan. Kijk hem daarbij vriendelijk aan en negeer zijn (negatieve) reactie. Blijf zonder oordeel vriendelijk, omdat jij vriendelijk wilt zijn naar hem ongeacht zijn reactie. Laat eventueel een stilte vallen. Er moet niet perse iets gezegd worden. Vraag dan eens: “Waar ben je voor het laatst naar toe geweest met vakantie? En wat was daar je leukste belevenis/ervaring? Als ik die vraag zou krijgen, dan zou ik het wat leuk vinden over mijn vakantie iets te vertellen. Ik denk Aniek, dat je zo de mens achter je collega vindt. Tip: laat hem vooral vertellen en stel sturende vragen. Bijvoorbeeld: als hij iets zegt over iets dat hij beleefd heeft, vraag eens: ‘Met z’n hoevelen waren jullie?’ of ‘had je ook goed weer?’ Dus luisteren is het belangrijkste. Praten komt op de tweede plaats. Denk hier maar even over en ik hoop, dat je er iets aan hebt. Succes! Groet, Leon

    2 weken geleden

     Reageer
  • Eva

    Wat hij zegt, zegt alles over hem. Blijf jezelf, maar geef wel helder je grenzen aan 'ik vind het vervelend als je...'. Bezie hem met enige afstand en mildheid. Zijn gedrag is zijn verantwoordelijkheid, niet de jouwe. Succes!

    2 weken geleden

     Reageer
  • Johan

    Hij gaat er mee stoppen, dit is een aangekondigde verandering in zijn leven. Hij is gefrustreerd, hij is ergens door geïrriteerd. Is het mogelijk dat hij bang is voor deze verandering ? Kun jij hem begeleiden bij zijn verandering ? Management of Change? Helpen bij het loslaten ? Praten over zijn toekomst ?

    2 weken geleden

     Reageer
  • Monique

    Wat is de kern van zijn frustratie? Hij heeft ze benoemd, kun je eruit destilleren waar hij werkelijk behoefte aan heeft? Dat kun jij niet voor hem oplossen. Je kunt hem wel erkennen in zijn gevoel, zijn ervaring. En kun je zijn grootste kwaliteit zien en benoemen? Dan zeg je "Ik kan het voor jou niet goedmaken. Maar ik waardeer wel enorm je ... en daar wil ik heel graag van leren in de tijd dat je hier nog bent." Iedereen wil gezien worden als mens. Bovendien laat je hem in zijn rol (senior/begeleider) en pak jij de jouwe (in opleiding).

    1 maand geleden

     Reageer
  • Dennis

    Wat naar voor je... Tegelijk, daar zitten we hier voor: Aangezien jij een duidelijke mening hebt over hoe je het leven zou kunnen nemen kun jij hem begeleiden! Ga jezelf zien als zijn begeleider. Oké, hij moet jou misschien een paar zakelijke dingetjes leren... Jij kunt hem iets veel mooiers leren: "Genieten van omgang met je medemens.... van werken... van leven in het algemeen. Dat frustraties het niet waard zijn om je leven te beheersen en het leven in het algemeen negatief te beïnvloeden" Hoe dat moet? Dat is geheel aan jou. Je leert het met vallen en opstaan. Als hij kortaf reageert denk je niet: "ai, wat heb ik nu weer verkeerd gedaan" maar eerder "laat ik zijn aandeel negatieve energie eens compenseren met een enorme dosis vrolijkheid en vriendelijkheid". Als hij nog botter wordt is dat het ultieme bewijs dat het werkt. Na de bottere fase is hij weg of gaat hij inzien dat positiviteit zo negatief nog niet is :-). Ik denk dat het begint met het accepteren dat het nu eenmaal zo is en met dit vertrekpunt alleen maar mooier gaat worden. Probeer te genieten van zijn gedrag, leef bij het moment en laat je niet van de wijs brengen door zijn gedrag. Het feit dat het jou raakt laat zien dat je misschien werk te doen hebt op het accepteren van jezelf en het ontwikkelen van een sterke, zelfverzekerde persoonlijkheid. Jouw collega is verantwoordelijk voor zijn eigen geluk.... net als jij ;-) Misschien kun jij je collega besmetten met jouw onbegrensde positiviteit en hem een levensles leren. Sterkte in deze situatie en succes met omdenken.

    1 maand geleden

     Reageer
  • Marc

    Erg vervelend, zo een collega (die jou zelfs zou moeten begeleiden) die je zo in de tang neemt. Ten eerste hoop ik echt voor je dat je de situatie kunt veranderen op welke manier dan ook. Een positief iets dat ik je mee kan geven is dat dit echt niet aan jou ligt, maar dat dat puur aan zijn eigen frustraties ligt. Zo iemand probeert jou het gevoel te geven dat alles jou schuld is bijvoorbeeld, terwijl je feitelijk helemaal niks verkeerd doet, ik ken dat wel uit situaties uit het verleden. Vaak kom je er dan achter dat ze over heel veel mensen negatieve roddels verspreiden. Zo had ik een alcoholische collega die mij moest begeleiden toen ik 22 was, ik moest ingewerkt worden. Oke, door mijn autisme was ik wel soms sociaal blind of onhandig met communicatie, en mijn werktempo was wat trager. Dat gebruikte hij als aanleiding om zijn frustraties te botvieren (soms zelfs fysiek). Ondertussen was hij tegen andere collega's over iedereen zwart aan het maken, door zijn eigen ongelukkigheid en zijn dagelijkse katers van het zuipen. Maar dan nog snap ik goed dat je ermee zit, en je moet er nog een even mee dealen helaas. Naar mijn idee valt dit onder puur pesten en jou kleineren, en gaat dit niet over beperkingen of over miscomminicatie, een vrij gestoorde begeleider als ik het zo lees. Ik weet niet hoe ernstig het is, maar onderstaande maatregelen bedoel ik voor als je het als echt ernstig ervaart. En weet dat deze mensen altijd wel aanleidingen zoeken om iemand of meerderen te grazen te nemen, blijkbaar is dat hun houvast in hun leventje. Zelfs al zou iemand perfect zijn (wat niet kan) dan nog zullen ze altijd blijven zoeken. Tips die je zou kunnen proberen: -Wat Henry schrijft vind ik een goede en positieve boost die je uit zou kunnen proberen. Op een positieve manier iets oplossen is naar mijn idee (alleen als het echt helpt) de beste manier voor jezelf. Dus wat Henry zei, eerst proberen met hem op goede voet te komen, zodat hij normaal tegen je gaat doen. Confronteer hem met feiten die hij pleegt, want dit valt onder geestelijke mishandeling. Open en eerlijk tegen hem zijn over waar hij mee bezig is, en vooral wat het met jou doet!! Zeg hem heel duidelijk dat hij ook leuk met je om kan gaan, en dat je ook kunt lachen met elkaar. -Mocht dat echt niet helpen (geeft aan dat hij echt slechte bedoelingen heeft), dan zou je eens goed boos kunnen worden, niet fysiek, of gaan bluffen met harde maatregelen, dan loopt hij zeker niet meer over je heen, omdat hij er dan achter komt dat je zeker weerbaar kan zijn. Laat hem merken, of zeg dat hij de zielige persoon is, of dat hij iemand is met slechte invloed op mensen in het algemeen. -Omdat je toch nog maar even met hem samen moet werken, zo je ook "oog om oog, tand om tand" kunnen toepassen, dus hetzelfde terugdoen, wat niet makkelijk is. Dan is het treiteren zo afgelopen kan ik je zeggen, maar hou er rekening mee dat er dan kans is dat helemaal geen contact meer is, maar je zei dat hij je toch al altijd negeerde, dus zal deze methode wel in je voordeel kunnen werken. - Wat je ook zou kunnen doen is, als hij je weer pijnigt door je te negeren of bot tegen je te doen of wat dan ook: Negeer hem dan compleet na zo'n aanval voor een uur bijvoorbeeld, ook als hij wat betreft het werk iets aan je vraagt, doe de dingen gewoon die hij vraagt zonder dat je iets zegt, en negeer hem dan maar eens compleet nadat hij een paar keer iets aan je vraagt, net als hij bij jou ook doet. Het kan een goede methode te zijn om jezelf het gevoel te geven voor jezelf op te komen en erboven te staan en je af te sluiten. Maar aangezien jij eigenlijk niet zo bent, en dat jij wel wel een heel sociaal mens bent, is deze methode waarschijnlijk heel lastig toe te passen, maar hij weet dan wel gelijk dat hij niet met je moet lopen sollen en dat dat consequenties heeft. -Wat je ook nog zou kunnen doen (mocht je dat nog niet toegepast hebben) is gewoon met andere collega's op te trekken, hem links laten liggen en gewoon alles op tafel leggen in de aula tijdens het eten, vooral waar iedereen (en misschien zelfs hij) bij is, dat is ook een hele eerlijke, open en positieve methode, en waarschijnlijk zullen veel collega's daar positief op reageren, het hoeft ook maar 1 keer goed en nadrukkelijk, dan zorg je ervoor dat zijn macht wordt ontkracht, omdat je er niet meer alleen voor staat. Dat hij officieel boven je staat als begeleider, betekent nog niet dat hij jou hele leven mag vergallen, want dat is namelijk wat hij wel doet, en weet hij dondersgoed. Maar nogmaals, alles komt van zijn problemen, niet van de jouwe, hij maakt het jou probleem. -Mocht hij na alle methodes nog doorgaan, dan zou je als noodmaatregel aangifte kunnen doen bij politie (probeer met bewijzen te komen), want als het ernstig is of jij ervaart het zo, dan heb je daar alle reden toe, en is zeker goed voor je zelfvertrouwen. Of je moet gewoon (je laat hem dan wel winnen) om jezelf te beschermen, weg gaan bij het bedrijf. Maar dit is echt als je er volledig aan onderdoor gaat. En aangezien jou pestende begeleider toch weg gaat bij het bedrijf en weer ergens anders een slachtoffer uitkiest helaas, zou ik het gewoon proberen nog vol te houden, zodat je daarna kunt zeggen: Hij is weg, en ik heb gewonnen, ik zit hier nog ;-) ! Ik hoop dat je er iets mee kan, ik hoop echt dat het een leuke werkplek voor je wordt, zonder concurrentie tussen mensen op het werk! Groet, succes en sterkte Marc

    1 maand geleden

     Reageer
  • Henry

    Heb je aangeboden een luisterend oor te hebben voor zijn frustraties? Ook al neemt hij het niet aan, dan maakt het in elk geval duidelijk dat zijn frustraties voor jou nog steeds zichtbaar zijn. Misschien moet je dit herhalen, maar het zou kunnen dat hij ofwel je aanbod een keer aanneemt en dan van wat frustratie af is en zich door jou begrepen voelt. Een andere mogelijkheid zou zijn dat hij dit niet aanneemt maar zich wel realiseert dat je hem en zijn frustraties ziet, waardoor hij uit zichzelf probeert je te ontzien.... Al die andere opties kunnen denk ik daarna ook nog ( - ;

    2 maanden geleden

     Reageer
  • Jelle

    Beste..., het positieve is dat jullie met elkaar hierover gesproken hebben. Alleen met 1x iets bespreken / afspreken kom je er niet. Stel voor vaste momenten te plannen, bijvoorbeeld 1x in de week om te evalueren hoe het gaat. Verandert er volgens jou niets of houd je collega zich niet aan de afspraken geef dan aan waar bij jou de grens ligt. Weet ook dat je niet met iedereen vrienden kunt worden. Spreek dat uit en laat zien dat je ondanks de verschillen elkaar toch in de waarde kunt laten.

    2 maanden geleden

     Reageer