Canaille

Canaille

In het Parijs van de negentiende eeuw kreeg een comman­dant van een legereenheid het bevel een plein te ontruimen. Als het niet goedschiks kon, dan maar kwaadschiks. Als het ca­naille maar verdween.

Ondanks herhaalde waarschuwingen van de commandant aan de menigte het plein te verlaten werd er geen gehoor gegeven aan zijn bevel. De commandant voelde zich verscheurd door twee krachten. Hij wilde loyaal zijn aan zijn superieuren, tegelijkertijd wilde hij niet op, in zijn ogen, on­schuldige mensen schieten.

Hij beval zijn soldaten positie in te nemen, trok zijn zwaard en riep, zodat eenieder het kon horen: ‘Ik moest op het canaille schieten, maar ik zie hier alleen maar deugdzame burgers die zich op vreedzame wijze met volstrekt wettige zaken bezighouden. Kunnen die mensen aan de kant gaan, zodat ik daarna op het vervloekte canaille kan schieten?’

De menigte herkende in de commandant een bondgenoot en ontruimde binnen een paar minuten het plein.

  •  
     
     
       
  •  
     
       
       
  • Lisa de Vreeze

    Weer een mooi verhaal dat laat zien dat eerlijke en directe communicatie de snelste weg is tot succes!

    8 maanden geleden

     Reageer
    • info

      eerlijke en directe communicatie is niet voor iedereen weggelegd.

      7 maanden geleden

    • info

      Suite française

      7 maanden geleden

  • J.C . Schouten

    Dit is een plot uit een boek van Terry Pratchett 'The Nightwatch'

    8 maanden geleden

     Reageer
    • Nelleke Poorthuis

      Dat plot is dan gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Deze situatie is namelijk daadwerkelijk voorgevallen en wordt beschreven in het boek Change: Principles of Problem Formation and Problem Resolution uit 1974.

      8 maanden geleden