Afvallen? Genoeg eten!

Laat ik maar open kaart spelen. Jarenlang – vanaf het moment dat ik op mijn 31ste stopte met roken heb ik geworsteld met mijn gewicht. Noem het op en ik heb het geprobeerd. Herbalife, HCG dieet, Montignac, alle dieetguru’s heb ik voorbij zien komen. Bewegen? Van alles heb ik gedaan. Fietsen, wielrennen, fitnessen. Wat bracht het me? Pieken en dalen. Perioden van (lichte) hoogtepunten en (zware) dieptepunten. Jojo-en tussen de 80 en (schrik niet) 105 kilo. Voeding was mijn vijand. Totdat ik iets ontdekte, waarmee ik voorgoed een evenwicht bereikte en ‘op gewicht blijven’ en ‘niet te veel eten’ als issues uit mijn leven verdwenen. Integendeel, veranderden in ‘niet te weinig’ eten.

130410EF_MG_0920Nadat ik voor de zoveelste keer gestopt was met sportschool en de moed voorgoed dreigde te verliezen, krabde ik mezelf eens goed achter de oren. Hoe kon het toch dat ik, met al mijn ambitie, kennis en doorzettingsvermogen, voor mijn gevoel van alles in de hand had, alleen – irritant, irritant – juist hetgeen me het meest dierbaar was, nota bene mijn eigen lichaam, niet?! Hoe kon het, dat dat voortdurende aankomen en afvallen zich aan mijn wil leek te onttrekken? Dat moest toch slimmer, beter en handiger kunnen? Ergens deed ik iets niet goed, maar wat?!

Nadat ik allerlei boeken op het gebied van voeding, lijnen en gezondheid gelezen had, kwam ik tot een voor mij doorslaggevend inzicht: met het ouder worden daalt het percentage spieren. Een ongetrainde man van 60 heeft bijvoorbeeld nog maar 40% van de spiermassa van een ongetrainde 20-er. Wat is daarvan de consequentie? Dat ons dagelijks metabolisme (dramatisch) daalt. Om spieren ‘in stand te houden’ kost namelijk gigantisch veel meer energie dan het in stand houden van lichaamsvet. Met andere woorden, als we – terwijl onze spiermassa in de loop der jaren daalt – evenveel blijven eten, zullen we langzaamaan steeds meer aankomen.

De tragiek is: duursporten als hardlopen, fietsen en langlaufen zullen dit proces niet in voldoende mate weten om te keren. Waarom niet? Omdat we slechts beperkte spiermassa’s trainen (vaak alleen de benen), en dan ook nog eens vooral het duurvermogen van die spieren, niet de totale massa. Die bereikt al vrij snel een maximum. Vandaar dat bijvoorbeeld ook fanatieke hardlopers soms nog een buikje kunnen hebben.

Bovendien, om het nog tragischer te maken, duursporten zorgt wel voor een tijdelijke (zeer) hoge verbranding, maar zodra je gestopt bent met sporten, schakelt de verbranding al vrij snel over tot de normale stand. Omdat je van duursporten echter (grote) honger krijgt, is de kans groot dat je net iets teveel eet en daardoor juist het jojo-effect in stand houdt.

De enige manier om dit patroon te doorbreken is door intensief aan krachttraining te gaan doen. Door meer spiermassa aan te maken, niet alleen bij de benen, maar overal, ook bij armen, schouders, rug, buik, kan je zorgen voor een consequent hogere verbranding.  Bovendien blijkt uit onderzoek dat bij krachtsport ook je verbranding op de rustdagen opvallend stijgt. Zo snijdt met krachtsport het mes aan twee kanten: krachttraining zorgt voor een hogere verbranding tijdens de rustdagen, tegelijkertijd zorgt meer spiermassa voor een hogere verbranding ‘overall’.

Nadat ik tot dit inzicht ben gekomen, heb ik een personal trainer genomen, Sven Tilanus, die gespecialiseerd is in krachttraining. Mijn verwachtingen kwamen uit. Sinds ik met hem train ben ik (ongelooflijk) veel sterker geworden, ben ik in totaal (ietsje) afgevallen, maar heb ik zoveel spiermassa aangemaakt en vet verloren, dat mijn uiterlijk totaal veranderd is . Bedenk: een kilo spier neemt veel minder ruimte in dan een kilo vet, je wordt zegt maar door meer spiermassa te kweken wat ‘compacter’. Alsof je je lichaam ‘oplijnt’. En dames, wees niet bang, je krijgt er absoluut geen raar lichaam van, sterker nog, de (vrouwelijke) contouren nemen alleen maar toe.

Zoals je merkt, ik ben een grote fan van deze aanpak. Sterker nog, zo’n overtuigd bekeerling van het krachtsporten, dat ik samen met Sven een privé sportschool heb opgericht, die gericht is op met name 30-plussers: mensen die intensief willen sporten, professioneel en individueel begeleid willen worden en met name het ouder worden middels krachttraining willen compenseren.

Dit verhaal is in zekere zin natuurlijk reclame – zoals je merkt, die maak ik graag & ongegeneerd – maar het is ook een omdenkverhaal. Sinds ik bij Sven train doet zich namelijk een mooie omkering voor: als je intensief aan krachttraining doet, moet je jezelf al vrij snel de vraag stellen ‘eet je wel genoeg’. Een bizarre vraag, die ik alleen kende van mijn jeugd (mijn moeder). Een vraag die doet denken aan te volle borden avondeten met aardappelen, ballen gehakt en vette jus. Een vraag die – in mijn beleving – onherroepelijk leidt tot overgewicht en dik worden. Nu is het een terechte vraag, die hoort bij een andere manier van trainen.

Berthold Gunster
13 mei 2012

Voor het Sven concept: Zie de website.
Voorlopig zit Sven alleen in Utrecht-Oost.

Voor een onderbouwing van de stelling dat krachttraining het rustmetabolisme verhoogt, zie bijv. dit artikel in Ergogenics.

  •  
     
     
       
  •  
     
       
       
  •  
     
     
       
  •