Afronding meedenkcasus: veiligheid langs het spoor
Tijd om de balans op te maken van de meedenkcasus van deze maand. Wat was het probleem? ProRail is verantwoordelijk voor het spoorwegnet in Nederland. Initiatieven om de veiligheid op spoorwegovergangen te vergroten en het aantal ongelukken terug te dringen zijn al genomen. Maar een ongevallenpercentage van nul lijkt niet haalbaar. Menselijk gedrag laat zich niet zo makkelijk corrigeren. Met alle, soms tragische, gevolgen van dien.
Zou ProRail, met dit probleem als uitgangspunt, de situatie kunnen omdenken tot een nieuwe mogelijkheid?
De slotbalans
Er is veel gereageerd. De reacties laten we onder dit bericht nog even staan, zodat je kunt lezen wat er binnenkwam. Veel! Leuk! Dank!
Laten we het verlossende woord meteen maar spreken. Met bewondering voor alle creatieve invalshoeken: de casus is niet omgedacht.
Als je het vanuit het ProRail perspectief beziet, kan het – zo menen wij inmiddels - ook niet omgedacht wórden. Immers, omdenken kijkt wat er ontstaat aan nieuwe mogelijkheden als het probleem (gewonden en zelfs sterfgevallen langs het spoor) juist de bedoéling wordt. Je voelt al snel aan, dat je daar in deze situatie niet ver mee komt.
Nou kun je zeggen: “Hadden jullie dat niet van te voren kunnen bedenken? Als het niet omgedacht kan worden, waarom doe ik dan m’n best nog?” Haha. Tegen die mensen zouden we willen zeggen: juist grote dank voor al je suggesties. Want alleen zó komen we er achter, of iets zich wel of niet laat omdenken.
Als we een nieuwe casus plaatsen, weten we nooit op voorhand of iets omdenkbaar is of niet. Liever dan dat we voorbarige conclusies gaan trekken, laten we er jullie omdenkpotentieel op los. The wisdom of the crowds.
Terugblik
We blikken terug met Geert,de inbrenger van de casus. Geert is werkzaam bij ProRail, maar wil benadrukken dat hij dit op persoonlijke titel bij Omdenken wilde inbrengen en dat hij niet námens ProRail spreekt. Waarvan akte.
Hij zegt: “wat bijzonder om op deze manier zo’n casus op te zetten en te zien wat er aan omdenkreacties binnenkomt. Goed te zien wat de kracht is van Twitter en jullie site. Ik ben blij met de uitkomst, ook al zat hét omdenkidee er niet bij.”
De reacties
Gebak uitdelen bij nul ongelukken is een sympathiek idee. ProRail heeft onlangs een campagne gelanceerd die zich richt op scholen, om kinderen op een educatieve manier het belang van veiligheid op het spoor bij te brengen. Daar sluit dit goed bij aan.
Wat opviel, is dat veel suggesties in de oplossingen-hoek zitten. En hoe creatief ze ook zijn, oplossen is echt iets anders dan omdenken. Bij oplossen werk je het probleem weg. Bij omdenken houd je het probleem in stand, en zoek je vanuit acceptatie van het probleem naar nieuwe mogelijkheden. Dat was bij deze casus, zo merkten we, lastig.
Onaangenaam
Omdenken begint met inzien, dat een probleem pas een probleem wordt als je het vanuit een bepaald standpunt bekijkt. Als je het perspectief kiest van ProRail, en dat was de opdracht, dan is deze situatie eigenlijk niet omdenkbaar.
Er zijn andere perspectieven mogelijk. Alleen gaat het dan meteen een onaangename en morbide kant op. Als je zou kijken wie er juist voordeel heeft van de onveilige situatie, dan zou je – puur theoretisch en ‘for the sake of the argument’ – vanuit het perspectief van iemand die een eind aan zijn leven wil maken, wel op bepaalde gedachtes kunnen komen. De vraag is of je die kant op wílt denken.
Ook bezien vanuit het ProRail perspectief, kwamen sommigen met voorstellen in de hoek van dreigen met dood, verderf en andere bangmakerij. Ook ProRail zelf had al eerder campagnes die daar op inspeelden, zoals ‘Wil je blijven leven, wacht dan even’. Geert zegt daarover: “het spreekt me niet aan. Ik zie meer in de belonen-variant”.
Belonen
Wij van omdenken vinden belonen van góed gedrag ook vele malen beter, fijner en plezieriger dan straffen van ongewenst gedrag. Geert, tot slot. “Mij valt op dat Alex het meest betrokken is. Hij erkent het probleem en bedenkt hoe het anders kan. Zijn veiligheidsgebak noemde ik al. Wat mij betreft valt hij in de (troost)prijzen.” En zodoende wint Alex een boek van Berthold Gunster naar keuze voor zijn vele suggesties.
En nu?
ProRail blijft met dit onderwerp bezig. Misschien hebben ze wat aan alle omdenksuggesties…Geert, die werkzaam is bij ProRail zal zorgen dat ze bij de projecten rondom veiligheid worden meegenomen.
Allemaal wederom heel hartelijk dank!
Heb je zelf een probleem, dat om te denken valt? En waar je de denkkracht van mede-omdenkers op wilt loslaten? Stuur ons jouw casus!
Redactie Omdenken.nl
Toelichting
Heb je zelf een omdenkverhaal? Doe mee aan de wedstrijd!
Lust je er wel pap van?!
Vers van de pers geïnformeerd worden over de nieuwste casus?
Volg @omdenken op Twitter!
Waardeer deze casus:
Hoogst gewaardeerde reacties
In de waarschuwingslichten van de spoorweg overgang kun je seconde teller laten zien, hoelang het nog duurt voor je de overgang kunt oversteken. In de binnenstad van Amsterdam is dit ook gedaan met stoplichten, zodat niet iedereen door rood loopt.
Ook kun je denken aan een apart bord bij de overgangen met een station, niet alleen de vermelding hoelang het duurt voor je kunt oversteken, maar ook de tijdsaanduiding van de volgende trein wordt vermeld, zodat mensen zien dat ze al snel de volgende trein kunnen verwachten.
Ik heb nog geen omdenkidee. Het doet me wel denken aan de (omdenk-)oplossing van het Het Laweiplein-nieuwe-stijl.
Een kruising zonder verkeerslichten en verkeersborden! Dit plein werd in 2003 in gebruik genomen. Er kwamen veel reacties. Hoe kon de gemeente dit verzinnen? Nog steeds hebben veel bestuurders (zowel auto als fiets) het idee dat het plein verkeersonveiliger is dan in de oude situatie met de verkeerslichten.
De cijfers laten een ander beeld zien: het aantal ongelukken en vooral letsel-ongelukken is duidelijk afgenomen. De situatie lijkt onveiliger en juist dat maakt dat weggebruikers beter op elkaar letten.
Zie: http://www.smallingerland.nl/eCache/58983/Shared_Space_lees_de_straat
Jan Kok
11 maanden geleden
0
0
0
Een heel symphatiek idee. Helaas was het aantal ongelukken in het verleden bij overgangen zonder bomen behoorlijk hoog. Ik weet niet of het `verkeerspleinidee` in dit geval ook resulteert in oplettender gedrag. Het zou zo maar kunnen dat het ontbreken van bomen uitnodigt om toch nog even snel door te rijden of te lopen (met alle gevolgen van dien).
Alle reacties
Het zorgt voor werkgelegenheid? Begrafenisondernemers bij dodelijke slachtoffers. Jonge nieuwe verpleegkundigen, dokters, chirurgen ... leren het behandelen van slachtoffers als gevolg van een treinongeval. Extra stimulans voor ontwikkelaars van arm en been protheses. Psychologen die het fenomeen van het "niet kunnen wachten" kunnen observeren en onderzoeken en andere psychologen die mensen met trauma`s helpen. En als je echt wil dat niemand oversteekt wanneer het niet hoort zet je een agent of klaar-over (jobstudenten) bij elke oversteek die de mensen zegt wanneer ze door mogen en wanneer niet. Er zijn maar weinig mensen die wanneer een autoriteit in de buurt is iets zouden doen als het spoor al oversteken zonder dat ze er toestemming voor hebben gekregen.
is niet aan prorail om menselijk wangedrag aan te pakken maar het omdenken der massa om de ongelukken te reduceren.( iedereen weet wat een spoorboom afsluiting betekend dus pak je eigenverantwoording!)
Hiermee wordt uiteindelijk een "schoolvoorbeeld" getoond wat "omdenken" is; het probleem, dat deze casus niet om te denken is, wordt omgedacht tot het positieve feit dat het dilemma, of deze casus wel of niet om te denken is, daarmee verdwenen is......:-D
Het begint met "Het menselijk gedrag laat zich niet makkelijk corrigeren zoals de trein willen halen, er komt toch geen trein aan, haast of stoerdoenerij", zien als een gegeven, een feit en niet als een probleem. Veel mensen denken in oplossingen door alles te benoemen wat er `niet` is. De oplossing moeten we dus zoeken in het gegeven dat menselijk gedrag zich moeilijk laat corrigeren.
Mensen hebben een hekel aan wachten. Je kunt dat omdenken door ze te belonen voor hun inzet. Bijvoorbeeld door een kauwgomballenautomaat te plaatsen die gratis kauwgomballen geeft op het moment dat het licht weer op groen gaat. Het groene licht betekent dus niet dat je over mag steken, maar dat je een gratis kauwgombal krijgt. Waarna je kauwend het spoor veilig oversteekt. Wie wil er nou niet een paar minuutjes wachten voor een traktatie?
Je zou kunnen overwegen om wat Ja-maar borden te plaatsen. Uiteraard onder licentie. Enkele suggesties: `Ja, maar waarom moet ik altijd wachten`, `Ja, maar ik stond hier gisteren ook al`, `Ja, maar hebben ze hier geen wachtruimte`,
`Ja, maar het eten wordt koud`, `Ja, maar wanneer gaan ze dat viaduct eens aanleggen`, `Ja, maar nou kom ik weer te laat`, `Ja, maar hoe lang gaat dit duren`, `Ja, maar ik had beter kunnen omrijden`, `Ja, maar betaal ik hier nou belasting voor`, `Ja, maar ze doen dit vast om mij te pesten`, `Ja, maar dit is slecht voor de economie`, `Ja, maar vroeger wachtte de trein op ons`, `Ja, maar ik kan hier niet mee overweg`.
In plaats van te investeren in technische voorzieningen die je moeten weerhouden van oversteken, investeren in een veilige oversteek. Bijvoorbeeld loopbruggen of tunnels, zodat iedereen veilig kan oversteken en treinen kunnen doorrijden.
Er zijn twee oorzaken: mensen die wel en niet opletten. Mensen die niet opletten zul je moeten waarschuwen. Mensen die opletten moet je de informatie bieden (je moet de trein op welke manier ook kunnen zien!) om een goede risico-afweging te maken. Links-rechts-links en oversteken maar...
Misschien een andere kleur van slagbomen, bv zwart geel. Kleurpsychologie toepassen, welke kleur vindt men het meest gevaarlijk?
Maak wachten op de trein leuk :-) Een groot bord met spelletjes ala that`s the question, breinbrekers of laat grappige filmpjes zien. Iedereen baalt als het spoor open gaat en ze door moeten rijden....
Blijkbaar willen mensen graag extra moeite doen om het spoor over te steken. Ze hebben dan het gevoel dat ze invloed hebben op hoe snel ze oversteken (ipv wachten voor een slagboom).
Zet trappen neer over de sporen (zoals op station Delft). Mensen nemen het traplopen voor lief omdat ze zelf kunnen kiezen hoe snel ze lopen.
Naast de slagbomen een klok hangen die aangeeft hoe lang het nog duurt voor er een trein aankomt.
Ik sta wel eens voor het spoor te wachten op een trein die nog stilstaat op het station. Dat duurt dan nog zeker twee minuten voor de trein langsrijdt. Genoeg tijd voor mij om over te steken.
In een tijd waarin iedereen vanuit zijn hoofd leeft, juist inspelen op t gevoel. Dus borden naast het spoor als: "toe maar, je kinderen zullen je niet missen" of "t kan nog net, maar val niet hè dan heb je een probleem.."
Alleen niet zo pedagogisch verantwoord helaas....
In een tijd waarin iedereen vanuit zijn hoofd leeft, juist inspelen op t gevoel. Dus borden naast het spoor als: "toe maar, je kinderen zullen je niet missen" of "t kan nog net, maar val niet hè dan heb je een probleem.."
Alleen niet zo pedagogisch verantwoord helaas....
Bij het halen van de nul-doelen gaat Prorail zo ongeveer over lijken. Dat zien we hier in Den Dolder, waar ze de hele spoorovergang, de ENIGE verbinding tussen de twee dorpsonderdelen, willen afsluiten voor autoverkeer. Het interesseert ze geen bal dat ze een heel dorp daarmee om zeep helpen. Ze schromen zelfs niet om cijfers stevig te verdraaien om hun zin te krijgen. Jokkebrokjes zijn het. De grap is dat voetgangers en fietsen er dan nog steeds overheen kunnen. De belangrijkste risicogroep blijft dus gewoon om de bomen heen rennen. Dat kan ook makkelijk, omdat we hier gescheiden sporen hebben met een middenperron. Als je direct na de trein oversteekt onder die extra hekjes door kan je niets gebeuren, want er is geen tegentrein. Veiliger kan niet. Dat het centrum van het dorp door een veel te veel winkels inmiddels onhoudbaar druk is, precies naast die overgang is niet de schuld van ProRail.
Voor dezelfde veiligheid kappen ze bij Prorail langs het NL-spoor ook duizenden bomen, liefst zonder overleg en zonder vergunning. Ook hier en bijvoorbeeld in Geldrop is kaalslag de norm. 1 omgevallen boom per jaar leidt tot een megalomane kapperij overal. Best een eng bedrijf dat ProRail.
Er zijn in feite drie opties: een tunnel onder het dorp net als in Best. We vragen er al jaren om, het station afschaffen of, net als bij autoverkeer een spoorweg leggen rond Den Dolder. Een rondspoor. Ik zie geen enkele reden waarom een rondweg wel kan (die hebben we al) en een rondspoor niet.
Al die agentjes, bonnen, knipperlampen, hekken en de veiligheidsparanoia helpen niet als de overweg-omgeviing niet goed is ingericht. En dat is zo ongeveer nergens. Ruimtelijk valt daar nog heel veel te verbeteren, maar blijkbaar hebben ze bij ProRail geen ruimtelijk inzicht. Het is allemaal veel te techneuterig. Ga je het vanuit de gebruiker bekijken kom je tot heel andere oplossingen. Andere draaimechanieken, of misschien wel heffen, op elkaar afgestemde materialen ipv losse hekjes, vakjes en dingetjes. Ik denk dat er weinig meer te bereiken valt zonder een volledig herontwerp van overgangen. Nu staat er bijna altijd een samengeraapt zootje van lapmiddelen en palen. net als op de perrons trouwens.
Voorzie elke oversteekplaats van een formulier, daar kunnen mensen die toch willen oversteken invullen dat ze af zien van schadeclaims en de verantwoording nemen voor alle eventuele gevolgschade. De trein is dan vast al voorbij als ze klaar zijn met lezen en invullen...
Een aantal beveiligingsmaatregelen afbouwen. Mensen zelf laten denken ipv overal voor te waarschuwen. En, treinen die op tijd rijden verrassen mensen niet waardoor de voorspelbaarheid verbetert. Dus, als de trein om 15.15 moet langskomen kun je om1516uur blindelings oversteken. Slagbomen vervangen door klokken dus....
Omdenken is hier dat prorailterreur niet verantwoordelijk is voor de veiligheid van de spoorwegovergangen. Prorail is verantwoordelijk voor een mogelijke veilige oversteek van overgangen. Wij zijn zelf verantwoordelijk. Dus weg die spoorbomen.
Wel de normale knipper en lichtsignalen, die zo zijn afgesteld dat trage voetgangers goed kunnen oversteken. De tijd zal ook langer zijn naarmate de trein harder rijdt. Op notoir gevaarlijke punten langzamer rijden.
Gecombineerd met een teller voor ongevallen en bijna ongevallen.
Er zijn beperkingen aan de mate waarin je menselijk gedrag kan beïnvloeden door de inrichting van de ruimte. Mensen schatten hun eigen kansen altijd te groot in. Ze denken `mij overkomt het niet, alleen sukkels verongelukken`. Maar als je dagelijks dat soort risico`s neemt, dan telt het bij elkaar op en wordt je alsnog niet oud. Een cursus kansberekenen dan maar?
Ik zie twee opties:
1) Bij de overgangen een spiegel met de tekst `Ben jij er straks nog?` of iets vergelijkbaars. Daarmee iedereen confronterend met het risico dat hij/zij neemt.
2) Statistieken bij elke overgang. Bijvoorbeeld `Afgelopen 10 jaar vielen op deze overgang 1 dode en 3 gewonden` of `Afgelopen jaar waren er in deze provincie 12 doden en 25 gewonden op sporwegovergangen` of `Elk jaar vallen er 140 onnodige doden op spoorwegovergangen` al dan niet met een afsluitende regel als `zorg dat je geen cijfer wordt`.
maak een lespakket voor groep 6 van de lagere school over de gevaren van het negeren van de slagbomen en rode lichten en het in de trein willen springen als hij net weg rijdt. Eventueel te combineren met de dode hoek van een vrachtauto. Maar misschien is dit niet ludiek genoeg..........
maak een lespakket voor groep 6 van de lagere school over de gevaren van het negeren van de slagbomen en rode lichten en het in de trein willen springen als hij net weg rijdt. Eventueel te combineren met de dode hoek van een vrachtauto. Maar misschien is dit niet ludiek genoeg..........
Misschien helpt het om een tijdje een experiment aan te gaan met de reizigers: totale democratie! Willen de mensen de wachttijd zelf bepalen? Laat ze!
Mensen die komen aanrennen, zijn allemaal vroeg of laat zelf weer passagier. Dus maak een knop die de spoorboom omhoog houdt als je er door wil. Hoeft prorail ff niets te handhaven waar niemand op zit te wachten. Lijkt even heel prettig want je laat de trein op je wachten, maar daarna kom je niet meer met de trein het station uit af omdat na jou heel veel mensen hetzelfde doen. Irritatie bij de wachtende passagiers is het gevolg. Dan volgt deel 2 van het experiment: de passagiers IN de trein krijgen een knopje waarmee ze de deuren gesloten kunnen houden. Dus nu komt er iemand aangerend die de spoorboom omhoog houdt, maar op het perron aangekomen kan hij niet instappen want de passagiers vinden zijn solo-actie asociaal. Na een paar keer leren de telaatkomers hoe zinloos hun actie is. Het geeft een paar weken chaos in de dienstregeling, maar daarna is iedereen weer super blij als alles bij het oude is en prorail weer de regulering van spoorwegovergangen overneemt. Mensen snappen waar ze op staan te wachten.
In de waarschuwingslichten van de spoorweg overgang kun je seconde teller laten zien, hoelang het nog duurt voor je de overgang kunt oversteken. In de binnenstad van Amsterdam is dit ook gedaan met stoplichten, zodat niet iedereen door rood loopt.
Ook kun je denken aan een apart bord bij de overgangen met een station, niet alleen de vermelding hoelang het duurt voor je kunt oversteken, maar ook de tijdsaanduiding van de volgende trein wordt vermeld, zodat mensen zien dat ze al snel de volgende trein kunnen verwachten.
Waarom geen samenwerking met de sportscholen? Spoorbomen omhoog, parcourtje naar beneden. Iedereen die het parcourtje binnen de tijd dat de bomen naar beneden zijn haalt, krijgt een beloning (gratis kopje koffie of thee, rit gratis, zoiets). Op die manier hebben de mensen niet meer het idee dat ze staan te wachten, ze kunnen de energie van het wachten ergens anders in kwijt en ze bewegen meer! Twee problemen tegelijk opgelost, zou ik zo denken
Laat alle medewerkers van de pensioen bedrijven de mensen die toch oversteken hen bedanken voor het actief mee helpen met het terugdringen van de tekorten
Grote foto of billboard van machinist direct naast spoor. Gepijnigde blik in de ogen. Tekst: `ik zit voorin de trein en als je te laat oversteekt, lukt het me nooit op tijd om te remmen.` tekst daaronder: op dit moment zitten ... Machinisten ziek thuis omdat ze iemand aangereden hebben....
Een fotocollage van mensen die zijn overleden (in overleg met familie) doordat ze niet wilden wachten. Bijschrift: `Had ik maar gewacht tot het rode licht gedoofd was. Dan had ik nu nog geleefd.` Of fotocollage met kruisje en datum overlijden voorzien van bijschrift: `Wij weten als geen ander dat je moet wachten tot het rode licht gedoofd is.` Erg hard, ik weet het, maar het is confronterend en ontmoedigend. Het doel heiligt de middelen lijkt me!
Een andere mogelijkheid is het metrosysteem invoeren. Op een traject veel meer (kortere) treinen laten rijden. Je hoeft je nooit meer te haasten, want de volgende trein komt toch zo.
Dit is niet zozeer een oplossing voor Prorail, maar eerder voor NS. Dus de oplossing voor Prorail is:
- samengaan met NS.
- invoeren metrosysteem.
In het kader van omdenken zou ik voor willen stellen om de treinen gewoon van ander materiaal te maken. Iets lekker zachts, luchtkussentjes, rubbertjes, fluweel. Als je er dan tegenaan loopt/rijdt veer je gewoon vrolijk terug!
Elke spoorwegovergang krijgt een teller. Wanneer een voetganger/fietser/auto de spoorweg veilig oversteekt wordt de teller met 1 opgehoogd.
Eventueel uitbreidbaar met een teller voor onveilige oversteken en een verkiezing tot veiligste spoorwegovergang van Nederland.
Dit probleem omdenken is nog niet zo gemakkelijk. Het principe van omdenken is immers dat het gedrag wordt gestimuleerd en wel zo, dat er een nieuwe, positieve mogelijkheid ontstaat. Vaker onder de bomen door duiken, levert echter meer gevaar op. Ik denk daarom aan het spotje met de Hema-achtige benadering bij winkeldiefstal. Plaats camera`s bij de overgang en schermen waarop de waaghals live goed voor de wachtenden te zien is, samen met een prikkelende tekst die ervoor zorgt dat de overtreder voor paal staat. Geen opgeheven vingertje dus, maar iets ludieks waardoor de onnozele hals te kakken gezet wordt.
Patrick
een jaar geleden
1
0
0
Het is maar net hoe je het probleem definieert. Je zou kunnen zeggen dat het negeren van de spoorbomen e.d. het probleem is. Maar je kunt het ook omdraaien en dan is het probleem het niet (willen) wachten tot de spoorwegovergang weer is vrijgegeven. Hoe kun je het `niet wachten` omdenken? Wat voor mogelijkheden biedt het `niet wachten`? Om die vraag te beantwoorden, moet je eerst weten wat wachten is. Wachten is een subjectieve ervaring. Als we niet weten hoe lang we moeten wachten, dan ervaren we de wachttijd langer dan wanneer de wachttijd is aangegeven. Als de wachttijd zinvol (dat is ook subjectief) is ingevuld, dan gaat de tijd voor ons gevoel sneller dan wanneer we ons concentreren op `het wachten`. Als wachten een gevoelskwestie is, dan is `niet wachten` dat ook. Om mensen niet te laten wachten hoef je ze dus `slechts` het gevoel te geven dat ze `niet wachten`. Spoorwegovergangen zijn echter zo ingericht dat ze juist het gevoel geven dat je bezig bent met wachten. De kunst is om dat te veranderen.
Alex
een jaar geleden
0
0
0
Dit probleem omdenken is inderdaad nog niet zo gemakkelijk. Het principe van omdenken ook "de situatie is de situatie". Het is juist de bedoeling dat er ongevallen zijn (geen "0 ongevallen"). (Bijna) alle inzendingen (inclusief die van mezelf) gaan uit van oplossingen aandragen ... ik ben er nog niet uit.
De tekst die bij iedere spoorwegovergang staat, `WACHT tot het rode licht gedoofd is - er kan nog een trein komen`, kun je ook anders interpreteren. In plaats van allerlei risico`s te nemen om de trein nog te halen, kun je ook wachten tot er nog een trein komt, de volgende trein die jou naar je bestemming brengt. Dit gegeven kun je verwerken in campagnes op de stations die zijn voorzien van overwegen voor reizigers.
De gesloten overweg heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht voor waaghalzen. ProRail kan de wedstrijd "De grootste waaghals van Nederland" sponsoren. Een samenwerking ProRail met BNN (waar de doelgroep waaghalzen vast wel naar kijkt). Stunts met snelheden .... "don`t try this at home". Veel aandacht voor het onderwerp
VEILIGHEIDSGEBAK! Jaren geleden werkte ik in de chemische industrie. We hadden VEILIGHEIDSGEBAK. Als er 10.000 veilige werkuren waren gemaakt of als bijvoorbeeld een maand lang geen ongeluk was gebeurd, kreeg de hele afdeling/fabriek gebak. Spoorwegovergangen zijn -in principe- veilig. Als er een hele maand geen incident is bij een spoorwegovergang bij een school, tracteert ProRail ALLE leerlingen van die school op gebak! Winwinwin: de leerlingen letten op elkaar EN er zijn gebeuren geen ongevallen door risicovol gedrag! ProRAIL positief in het nieuws, aandacht voor veiligheid én minder incidenten/ongevallen. Rijden met de trein is veilig.
Tijdens het het reizen met de trein komen ongelukken relatief weinig voor en ook ongelukken met tussen trein en andere verkeersdeelnemers komen relatief WEINIG voor. Hoeveel kleinere en grotere ongelukken gebeuren er wel niet dagelijks rond het autoverkeer? ProRail moet inzetten op communicatie "treinen zijn zeer veilig en samen met u maken we het nog veiliger!". Beloon concrete tips van reizigers en andere verkeersdeelnemers en zet het steeds veiliger worden in de schijnwerpers. TREIN kan synoniem zijn voor VEILIG, en daarmee beïnvloed je de mindset en reduceer je onveilig gedrag.
Ruim baan voor de veilige trein!
Wachtenden krijgen punten. Hoe langer de wachttijd, hoe meer punten. De punten worden bijgeschreven op de OV kaart, en leveren zodoende geld op.
Je kunt het aantal ongelukken op spoorwegovergangen verminderen door het aantal spoorwegovergangen te verminderen. Met slagbomen en waarschuwingssignalen wil je mensen tegenhouden, die blijkbaar niet tegengehouden willen worden. Ze moeten dus door kunnen gaan. Tunnels, bruggen, katapulten?
Ontmoedig het onveilig oversteken niet maar moedig het aan! Ontmoedig het onder slagbomen door duiken niet, moedig het aan!
Maar (sorry, ik wil niet morbide klinken) zorg dat je er geen last van krijgt. Machinisten in een geblindeerde cabine, camera op het dak, stevige koevanger voorop. Ik zou wel iets doen om te voorkomen dat auto`s op de rails komen te staan, want dan is het goed mis.
Het probleem is dat mensen over het algemeen niet van wachten houden. We zijn dus zeer gemotiveerd om te voorkomen dat we moeten wachten. Die motivatie kun je temperen door de wachttijd op te vullen. Het wachten moet een positief gevoel geven in plaats van een gevoel van tijdverspilling. Men zou bijvoorbeeld schermen kunnen plaatsen waarop filmpjes, nieuws en wetenswaardigheden worden getoond als de overweg gesloten is. Men zou ook een countdown teller kunnen plaatsen die een geanimeerde voorstelling van de resterende wachttijd geeft. Bij overwegen waar de wachttijd erg lang is zou je een spel kunnen maken waarbij je speelt tegen de mensen aan de andere kant van de overweg. Mogelijkheden genoeg.
pauline
een jaar geleden
0
0
0
op een beeldscherm korte tijd een aantal actiecodes laten zien voor korting of gratis toegang e.d.
willemien
een jaar geleden
0
0
0
@ina daar zit het verschil: jij gaat uit van mensen in een auto. Ik ga uit van voetgangers die wachten bij een overweg. Dat zijn de mensen die kunnen bukken en er onderdoor rennen dus die meer gevaar lopen dan de automobilisten.
Ine
een jaar geleden
0
1
1
@willemien; ongeveer 30 jaar terug hadden wij katten......en een spiegeltje! Als dan de zon scheen en we wilden wat actie zien dan gebruikten we deze 3 elementen op een zeer simpele manier die ik niet hoef uit te leggen ;-)! Maar een touch-screen op spoorbomen....?? Ik zie niet zo gauw de wachtenden uit hun auto springen om bij die spoorbomen te gaan staan gamen en dan ook nog een nummertje trekken zeker? Of ik loop hopeloos achter of ik ben te simpel om het me voor te stellen....:-(. Misschien is het een idee om, net als het spelletje met die katten, te bedenken voor die wachtenden; met een spiegeltje een doel proberen te raken en daar punten voor te krijgen!
willemien
een jaar geleden
0
0
0
@ine die varkens hebben ook geen mobiel internet. Een touch-screen op een spoorboom met verbinding met de omliggende touch-screens lijkt me voldoende.
Ine
een jaar geleden
1
0
0
Het idee van die schermen vind ik een heel goed idee! Tegenwoordig zie je steeds vaker in wachtruimtes van ziekenhuizen dat er een scherm hangt en bijna iedereen kijkt er gebiologeerd naar. Nieuwsflitsen, sport e.d. even bekijken terwijl je wacht lijkt me beter dan weer een game. Je moet dan toch mob. internet hebben en voor je goed in het spel zit staan ze achter je te toeteren dat je moet rijden....
Willemien
een jaar geleden
1
2
2
Dat idee van een spel vind ik erg leuk. Zo kan je een "team" vormen met mensen met wie je toch al samen staat te wachten: leuk om de anonimiteit op straat tegen te gaan. Kan een ontwerpopdracht voor een interaction design opleiding zijn. Daar komen wel vaker leuke ideeen vandaan zoals deze: http://www.foodlog.nl/artikel/gamende-varkens/
Ik heb nog geen omdenkidee. Het doet me wel denken aan de (omdenk-)oplossing van het Het Laweiplein-nieuwe-stijl.
Een kruising zonder verkeerslichten en verkeersborden! Dit plein werd in 2003 in gebruik genomen. Er kwamen veel reacties. Hoe kon de gemeente dit verzinnen? Nog steeds hebben veel bestuurders (zowel auto als fiets) het idee dat het plein verkeersonveiliger is dan in de oude situatie met de verkeerslichten.
De cijfers laten een ander beeld zien: het aantal ongelukken en vooral letsel-ongelukken is duidelijk afgenomen. De situatie lijkt onveiliger en juist dat maakt dat weggebruikers beter op elkaar letten.
Zie: http://www.smallingerland.nl/eCache/58983/Shared_Space_lees_de_straat
Jan Kok
11 maanden geleden
0
0
0
Een heel symphatiek idee. Helaas was het aantal ongelukken in het verleden bij overgangen zonder bomen behoorlijk hoog. Ik weet niet of het `verkeerspleinidee` in dit geval ook resulteert in oplettender gedrag. Het zou zo maar kunnen dat het ontbreken van bomen uitnodigt om toch nog even snel door te rijden of te lopen (met alle gevolgen van dien).
Toen mijn kinderen klein waren wilden ze zelf de trap op en af klimmen. Veel te gevaarlijk. Een traphekje bood uitkomst. Het doel van het traphekje: voorkomen dat kinderen zichzelf in gevaar brengen is terug te zien in het ontwerp. Prorail kan dit principe toepassen bij het nadenken over het ontwerp van de slagbomen...
Zou je niet beter in plaats van de gevolgen voorkomen de oorzaken kunnen wegnemen? Dus zorgen dat je niet in de verleiding komt onveilig het spoor over te steken. Combinatie van wachten korter en leuker maken (hoe?) en onveilig oversteken een omweg tov velig oversteken maken.
De oorverdovende bellen die rinkelen als de spoorbomen naar beneden gaan (en zijn?) juist dan uitzetten, ze overstemmen het aanzwellende geluid van een naderende trein.
Maak de paden langs de sporen zodanig dat je hier kunt wandelen of fietsen, plaats er een hek(je) naast zodat je niet per ongeluk op de rails terecht komt. Vooral op het platteland is het volgen van het spoor de kortste route van A naar B. Op deze manier kun je daar handig gebruik van maken.
Maak spoorovergangen dusdanig dat ze alleen echt dicht gaan als de trein er binnen afzienbare tijd aankomt. (Vaak in de buurt van station gaan de spoorbomen dicht terwijl de mensen nog aan het in en uitstappen zijn.) De bomen zijn dan superlang dicht.
Geef met een "afteller" (net als bij sommige stoplichten in amsterdam) aan hoe lang de bomen nog dicht zullen zijn.
De maatregelen die het gedrag moeten ontmoedigen laten ruimte om gedrag nog steeds ten uitvoer te brengen en zijn dus onvoldoende. Dit blijkt uit het feit dat een "gesloten" overweg dus niet gesloten is. M.a.w zorg dat een gesloten overweg gesloten is. Dus, in plaats van ontmoediging, onmogelijk maken! Bijvoorbeeld door een barricade die over de gehele lengte van de rijbanen, fiets,- en voetpaden de toegang tot het spoor versperren. Denk hierbij aan een muur die uit de grond omhoog komt zoals ook in diversen "binnen" steden met palen gedaan wordt. http://www.noordhollandsdagblad.nl/stadstreek/alkmaar/article13607333.ece/Paaltjes,-parkeerwacht-en-papieren-raken-in-binnenstad-buiten-beeld
Niet meer waarschuwingen of andere negatieve beïnvloeding (die dus succes niét garanderen) maar nadenkborden..."beslis zelf wat hier de juiste houding is" .
Prorail gaat een samenwerking aan met een grote begrafenisonderneming. Zet op drukke en gevaarlijke punten een groep werkstudenten klaar staan in stemmig zwart (als dramatisch effect mogen ze ook komen aanlopen met een doodskist waar ze folders in blijken te bewaren). Als iemand last-minute onder de spoorboom door duikt of een andere gevaarlijke actie uithaalt, juichen ze en snellen toe met een folder van de begrafenisondernemer. Bij mensen die aarzelen, moedigen ze aan om er toch onderdoor te gaan. Zorg voor een goede videoregistratie (regel een paar acteurs om als argeloze passant over de schreef te gaan als je een mooi filmpje wilt) en zet het resultaat op Youtube. Om het goed door te laten dringen, kan je het filmpje laten eindigen met een dramatisch echt lijkende blooper waar iedereen van schrikt. Oh ja: het is echt geen spelletje...
Mits goed uitgevoerd, kan het een prachtige viral worden.
Ine
een jaar geleden
1
1
1
Voor een eenmalige actieperiode leuk. Ook te gebruiken voor een Postbus51 of Sire spotje. Alleen de mensen die dagelijks voor zo`n overweg moeten wachten zullen dat gauw vergeten zijn, die hebben gewoon haast.
willemien
een jaar geleden
0
4
4
Voorbeeld van nare blooper: dat je werkstudent die zogenaamd informeel staat te filmen tegem de anderen hoort zeggen dat ze moeten oppassen "met dat kleine meisje dat er aankomt". Iets in de trant van:"effe kappen jongens, er komt een kind aan. HOUD HAAR TEGEN! AAAAH! Fuck man, is ze geraakt? Oh gelukkig. Ik kap hier mee, wat een kutjob... Levensgevaarlijk dat spoor hier.
Je moet het de mensen onmogelijk maken dat ze kunnen oversteken. Deze oplossing is ook al toegepast, zie: http://www.verkeersnet.nl/1756/proef-hekwerk-onder-spoorbomen-succes/
