Pasfoto

Een aantal jaren geleden moest ik bij de gemeente Utrecht, Dienst Burgerzaken, mijn paspoort verlengen. Ik trok een kaartje, wachtte even tot ik aan de beurt was en belandde daarna aan het loket bij een vrouw van middelbare leeftijd. Ze vroeg me naar een pasfoto. Die had ik bij me, maar helaas waren de voorwaarden net gewijzigd. Mijn pasfoto was niet geschikt.

De vrouw gaf aan dat ik voor de ingang nieuwe pasfoto`s kon laten maken. Dit kostte € 7,50. Ik pakte mijn portemonnee en ging mijn geld tellen. Ze telde mee en ik bleek maar € 6,50 bij me te hebben. Net op het moment dat ik me realiseerde dat ik voor €1,00 mogelijk heen en weer naar huis zou moeten rijden, pakte ze tot mijn stomme verbazing haar eigen portemonnee en legde €1,00 bij. Dankbaar aanvaardde ik haar gebaar, liet snel foto`s maken en kon mijn paspoort zonder vertraging aanvragen. Dezelfde dag ben ik haar deze €1,00 gaan terugbetalen.

Geweldig, dat een ambtenaar die mogelijk honderden mensen per dag te woord staat, me zo wilde helpen. Toen ik jaren later mijn rijbewijs moest verlengen, bracht het lot me weer bij precies dezelfde vrouw terug en kon ik vertellen hoe onverwacht aardig ze destijds was geweest.

Jan van den Tillaart
4 april 2012






Toelichting
Heb je zelf een omdenkverhaal? Doe mee aan de wedstrijd!

Lust je er wel pap van?!
Vers van de pers geïnformeerd worden over de nieuwste casus?
Volg @omdenken op Twitter!

Tags: PR   marketing   

Waardeer deze casus:

5 uit 3 stemmen
Toevoegen »

Alle reacties

Jolanda 10 maanden geleden reageer
0 vind ik leuk 0 vind ik niet leuk
Bij een Sushi-restaurant in Den Haag hadden mijn vriend en ik zojuist een workshop gevolgd en we mochten een aantal rollen sushi mee naar huis nemen. Nadat we een flinke fooi hadden gegeven bedachten we dat we geen soja-saus hadden en vroegen om nog een bakje met saus... We kregen de saus met daarbij een rekening van 20 cent. En dat nadat we al een fooi van heel wat euro`s hadden gegeven. De saus hebben we laten staan, het was het ons niet waard.
Ine een jaar geleden reageer
3 vind ik leuk 0 vind ik niet leuk
Ik vind dit en alle verhalen van gelijke strekking een top voorbeeld van medemenselijkheid! Ik hoop dat dit een "trend" wordt i.p.v. de "ik-ik-ik" mentaliteit van de laatste jaren. Misschien een gevolg van de wat minder florerende economie. Maar (ik ben misschien een beetje al te kritisch) is dit echt omdenken? Als de ambtenaar die euro uit een potje op haar bureau had gehaald en bij overhandiging had gezegd "Ik haal die euro uit dit potje wat voor een goed doel is bestemd. Als u die euro weer terug geeft zouden we het geleende bedrag graag verdubbeld zien voor dit goede doel"! Dat zou ik wel een omdenken vinden omdat het probleem (een klein bedrag te kort) dat "goede-doelen"potje weer zou aanvullen.
Ineke een jaar geleden reageer
5 vind ik leuk 0 vind ik niet leuk
Doet me denken aan wat mij laatst overkwam bij een afhaalrestaurant. Voor me wilde een vrouw betalen met al haar kleingeld en kwam daarbij net 20 cent tekort. Het restaurant vond dat ze die 20 cent dan maar moest pinnen. Ik vond dat absurd en gaf haar snel 20 cent. Verrast keken zij en haar zoon mij aan en aanvaarden dankbaar mijn aanbod. Ze verlieten het restaurant met de afhaalmaaltijd. Enkele seconden later kwam ze weer binnen: ze hadden op straat een euro gevonden en die was voor mij!
Ine 10 maanden geleden
0 vind ik leuk 0 vind ik niet leuk
Aan het aantal zwarte duimpjes te zien waarderen veel mensen dit verhaal, ook ik vind dit een prachtig voorval. Maar geen gevalletje "omdenken".....sorry!